‘Wat mij betreft krijgen ze levenslang’

In het Groningse dorp Scharmer kenden buren het opgepakte homostel hooguit van gezicht, van het honden uitlaten. „Wie zoiets doet moet een gespleten persoonlijkheid hebben.”

Scharmer, 1 juni. - Aan de rustige Borgweg in het Groningse buurtschap Scharmer (gemeente Slochteren) staat de woning van het homostel (beiden 48), dat vastzit op verdenking van verkrachting en zware mishandeling – Peter M., locatiemanager van zorgcentrum St. Joseph in Sappemeer, en Wim D. Eerder deze week werd bekendgemaakt dat zij worden verdacht van het opzettelijk injecteren van met hiv besmet bloed, bij slachtoffers. Dat gebeurde op seksfeesten.

Een beukenhaag en een grote esdoorn onttrekken het zicht op de ingang van de nette, gerenoveerde woning. In Scharmer (300 inwoners) zijn de dorpelingen erg op zichzelf, vertellen buurtbewoners. De meesten kenden het koppel niet.

Gerdien Hooiveld kende beide mannen van gezicht. „Elke morgen liet Peter, de blonde, zijn twee golden retrievers uit. Soms maakten we een praatje over de honden.” Zijn vriend zag ze zelden. „Die werkte volgens mij thuis en zat vaak achter de computer.” Ze is verbijsterd over de aanhouding van haar buurmannen. „Hoe ziek kun je zijn? Wie zoiets doet moet een gespleten persoonlijkheid hebben. ” Seksfeestjes prima, vindt ze, maar drogeren en injecteren van mensen is misdadig. „En waarom? Voor de kick? Uit wraak? Hun slachtoffers hebben levenslang.”

Op de oprit staan de twee auto’s van de verdachten, waarvan er een een esculaap op de voorruit heeft. Hooiveld wist niet beter dan dat haar buurman arts was. „Dat zei hij ook tegen wegwerkers die hier bezig waren en de straat hadden afgezet. Hij moest er langs omdat hij arts was.”

Het stel woont er een jaar of acht, vertelt de buurvouw.

De verdachten zijn blijkbaar in alle haast opgepakt. „Zondag zag ik hier al een helikopter boven het huis”, aldus Hooiveld. De seksfeesten zouden hebben plaatsgehad in de woning van het stel in Groningen. „Hier valt het natuurlijk te veel op als er geregeld tien auto’s op de oprit staan”, aldus Hooiveld.

In homobar El Rubio in de stad Groningen zit een handjevol mensen aan de bar. Barkeeper Gerard ter Mohlen drinkt een vruchtendrankje. Hij vertelt dat een vriend van hem vijf jaar geleden via internet een seksfeest heeft bezocht en na toediening van drugs, is verkracht en geïnjecteerd met besmet bloed. „Hij voelde zich niet lekker en liet zich testen. Nu heeft hij aids.” Aangifte deed hij niet. „Hij was getrouwd en had twee kleine kinderen. Hij schaamt zich voor zijn homozijn.” Twintig mogelijke slachtoffers en getuigen hebben zich inmiddels gemeld.

Met de aanhouding van de verdachten komt alles weer bij hem boven, weet Ter Mohlen. „Maar hij wil zijn verhaal niet in de krant doen. Hij zegt dat hij zijn ziekte een plekje heeft gegeven. Het gaat nu gelukkig weer redelijk goed met hem.”

Volgens barman Ben Mast zijn het vooral getrouwde mannen die de seksfeesten bezoeken. „Die vinden in alle beslotenheid plaats en zijn vrij anoniem. Homo’s die uit de kast zijn gaan naar een darkroom voor seks.” Iedereen in de bar is verontwaardigd over wat zou zijn gebeurd. „Zielige mensen die spelen met levens”, vindt Ter Mohlen. „Ze kicken waarschijnlijk op de macht die ze hebben. Of er speelt een wraakgevoel mee: ik heb hiv, dus jij ook.” Hij steekt zijn zoveelste sigaret op. Vaste klant Bert Holwarda kende het koppel niet. Ze begaven zich volgens hem niet in het homo-uitgaansleven. „Er komen allerlei primitieve gevoelens bij je boven als je dit hoort”, zegt hij. „Laat ik het netjes zeggen: wat mij betreft krijgen ze levenslang.”