Oude gospel en sociaal-kritische bluesnummers

cd soul Mavis Staples: We’ll never turn back Anti records
cd soul Mavis Staples: We’ll never turn back Anti records

cd soul

Mavis Staples: We’ll never turn back

Anti records *****

De titel van de nieuwe cd van de Amerikaanse gospel- en soulzangeres Mavis Staples is verwarrend. We’ll Never Turn Back heet hij, terwijl Staples (67) op haar nieuwe cd juist wel terug lijkt te keren naar de jaren zestig en zeventig, toen ze als lid van het gospelkwartet The Staple Singers de zwarte burgerrechtenbeweging van strijdliederen als Respect Yourself voorzag. Veel van de twaalf nummers op We’ll Never Turn Back zijn immers oude gospels en sociaal-kritische bluesnummers uit haar jeugd.

Toch gaat het hier niet om een terugkeer naar haar jonge jaren. Terwijl leeftijdgenoten als Solomon Burke nieuw succes boeken met de herleving van hun sixties soul, doet Staples geen enkele poging om de sound van haar hoogtijdagen bij het Stax-label te benaderen. Verantwoordelijk hiervoor is roots-muzikant en producer Ry Cooder. Met zijn sobere maar effectieve gitaarspel en gesteund door de verbluffende drums van Jim Keltner drukt hij een zwaar stempel op We’ll Never Turn Back. Maar ook Staples zelf zorgt voor een vernieuwing van de oude nummers door ze uit te breiden met eigen ervaringen. Zo zingvertelt ze in J. B. Lenoirs Down In Mississippi uit 1966 hoe ze als klein meisje niet uit de kraan for whites only mocht drinken.

Grappig genoeg keert Cooder op We’ll Never Turn Back wel terug, naar het begin van de jaren zeventig om precies te zijn, toen hij retroplaten maakte met nieuwe versies van Amerikaanse traditionals.

Verschillende nummers zoals Jesus Is On The Main Line, heeft Cooder zelfs al eens eerder opgenomen. Maar We’ll Never Turn Back heeft als groot voordeel dat Ry Cooder ze nu niet zelf zingt, maar Mavis Staples heeft weten te inspireren tot haar beste prestaties sinds haar Stax-tijd.