Vele, vele foto’s van de buurman en diens havik Chess

Er hing een doordringende geur van kinderzweet in de zaal in het Mediapark, en dat was niet zo raar, want hier zou zometeen de Spreekbeurtwedstrijd 2007 plaatsvinden. En dan niet zomaar spreekbeurten, maar multimediale spreekbeurten. Ik wist niet precies wat daarmee bedoeld werd, maar ik vreesde dat Powerpoint er een rol in zou spelen, net zoals Powerpoint tegenwoordig overal een rol in speelt. Ik ken mensen die solliciteren met een Powerpointpresentatie over zichzelf (meteen afwijzen, zou ik zeggen) en ik ben ook bij huwelijken geweest waar zeer lange en beschamende Powerpointpresentaties werden gehouden over de bruid en bruidegom. (‘En hier nog een staafgrafiek over Petra’s exen, jaaa, Petra, hier komt ie!’)

Na twee spreekbeurten was ik enigszins gerustgesteld. De standaard-spreekbeurtonderwerpen waren sinds mijn lagere schooltijd niet veranderd: hamsters en Anne Frank. Ook was het nog steeds gebruikelijk om je spreekbeurt als één lange stream of consciousness uit te spreken, compleet met tussenkopjes: ‘Ik hou mijn spreekbeurt over de hamster waarom omdat de hamster mijn lievelingsdier is ik heb twee hamsters Lightning en Beauty het lichaam van de hamster ik wil het nu hebben over het lichaam van de hamster de beste lichaamsdelen van de hamster zijn zijn wangzakken’, en zo voort en zo verder.

Nieuwe elementen waren filmpjes, en, inderdaad, Powerpointpresentaties. Die bleken trouwens een stuk beter te pruimen als ze door kinderen gemaakt worden. Vooral de jongen die een spreekbeurt hield over Anne Frank had zijn Powerpoint-trefwoorden, die op het scherm achter hem geprojecteerd werden, goed gekozen. Bij de slide over Anne Franks verhuizing naar het Achterhuis stond een rijtje intrigerende trefwoorden: ‘Serieus gesprek’, ‘Vier andere joden’, ‘Niet leuk’ en ‘Zachtjes’. Daar had hij de hoofdthema’s van het dagboek van Anne Frank goed te pakken.

De leukste spreekbeurt vond ik de spreekbeurt van Jorn, een kleine onbevangen jongen met een piepstem, die het over haviken had. Zijn media waren een filmpje, foto’s en havikknuffels. ‘Haviken kunnen ook bij mensen wonen, bijvoorbeeld bij mijn buurman en bij Gerard en de vrouw van Gerard’, vertelde Jorn. Wie Gerard en de vrouw van Gerard waren, werd niet duidelijk. Wel kwamen er vele, vele foto’s van de buurman en diens havik Chess voorbij op het grote scherm. En aan het het eind liet Jorn nog een echte havik zien. Een roofvogel in je spreekbeurt, dat noem ik pas echt multimediaal.