Meer Turkse troepen bij grens met Irak

Het Turkse leger is bezig zijn militaire aanwezigheid bij de grens met Irak aanzienlijk te vergroten. Daarmee groeit de speculatie in Turkije dat het land op korte termijn Noord-Irak zal binnenvallen om daar kampen van de Koerdische Arbeiderspartij (PKK) van Abdullah Öcalan te vernietigen.

Een inval in Noord-Irak zal de Turkse betrekkingen met de Verenigde Staten maar zeker ook met de Europese Unie zwaar op de proef stellen. De chef van de generale staf, generaal Büyükanit, zei vanmorgen dat „bevriende naties” de PKK steun verlenen. Daarbij doelde hij kennelijk onder andere op de VS, die talmen met maatregelen tegen de PKK in Noord-Irak.

Het Turkse leger is al langere tijd voorstander van een inval in Noord-Irak. Enige weken geleden zei generaal Büyükanit op een persconferentie dat zo’n aanval noodzakelijk is om verdere aanvallen op Turkije vanuit Noord-Irak te voorkomen. Na de persconferentie bleef het in Ankara enige tijd stil. Maar vorige week blies een zelfmoordterrorist zich op in Ankara. Bij de aanslag kwamen zes mensen om het leven.

De PKK ontkent verantwoordelijkheid voor de bom maar de Turkse autoriteiten onderstrepen dat het soort explosieven dat bij de aanslag werd gebruikt, altijd door de PKK wordt gebruikt. Of de PKK verantwoordelijk is of niet, de druk op de regering om wat te doen is toegenomen. „Ons geduld is op”, zei premier Erdogan dinsdag. „We zullen de noodzakelijke maatregelen nemen wanneer deze noodzakelijk zijn”. In Turkije zijn op 22 juli verkiezingen. Successen in de strijd tegen het terrorisme zullen de AK-partij van premier Erdogan zeker geen windeieren leggen.

Binnenvallen in Noord-Irak is niet gemakkelijk. Gezien het bergachtige karakter van de regio en de ervaring van de Koerdische peshmerga’s met guerrilla-tactieken, is een langdurige bezetting uitgesloten. Turkije zou de PKK-kampen vanuit de lucht kunnen bestoken maar in het verleden heeft ook dat niet echt tot resultaten geleid. Diplomatiek gezien zou een inval tot een aanvaring leiden met de VS, die goede banden onderhouden met de Iraakse Koerden. Nog veel groter zal de aanvaring zijn met de EU, waarmee de relatie, door de moeizame onderhandelingen over Turkse toetreding, toch al veel frictie vertoont.