Aardbeienveldonderzoek

Kan een aardbei naar roomboter ruiken? Boerenroomboter, verse boterbiesjes of nee, boterkoek. Banketbakkerijen bij nacht. Terwijl ik daar stond, midden in een Brabants aardbeienveld, en een Korona onder mijn neus hield – hij was nog warm van de zon – regen deze onwaarschijnlijke associaties zich aaneen als een onbreekbaar halssnoer. Hoezeer ik ook probeerde los te komen van het krankzinnige idee dat een aardbei naar boter zou kunnen ruiken – snoof ik daar niet het aroma van kokende aardbeienjam?, zo hield ik mezelf voor – het wilde niet lukken. „Ik ruik roomboter”, biechtte ik ten slotte op tegen Jan Robben, tussen wiens aardbeien ik mij bevond. Natuurlijk vond hij dat gek.

We liepen verder tussen de rijen en rijen aardbeienplantjes, het stro knisperend onder onze schoenen. We roken aan de Elsanta’s. „Dit is de gewone Hollandse supermarktaardbei, toch?” Ik herkende de zoete geur. We roken aan de Lambada’s. Intense aardbeiengeur. Even verderop roken we aan de Polka’s. Delicaat, aromatisch parfum. „Meisjesaardbeien”, oordeelde ik. Jans ene wenkbrauw trok iets omhoog. Bij de Honeoye aan het einde van het veld zei ik: „Groen.” Gekker dan roomboter kon het toch niet worden.

Terug op het terras onder de notenboom, met een vers aardbeienkopje koffie, zouden we samen proeven. Maar proeven, dat is algemeen bekend, doe je voor 70 procent met je neus. Dus viel mij weer de groene geur van de Honeoye’s op, als van tomaten, en merkte ik dat ze aanzienlijk zuurder smaakten dan de andere rassen. „Mannen vinden deze vaak het lekkerst”, zei Jan. Aha, jongensaardbeien. De Lambada’s herkende ik inmiddels. Vroeger zag je ze nooit, maar dit voorjaar verkoopt de Turkse groentenwinkel bij mij om de hoek ze, in kleine blauwe bakjes die tweeënhalve euro kosten, maar die het dubbel en dwars waard zijn. Ik snoep ze vaak terwijl ik achter mijn pc zit. De Polka’s bleef ik vooral delicaat vinden, niet alleen vanwege de geur maar ook omdat het vruchtvlees zo zijdezacht is. De Elsanta’s ruiken lekkerder dan ze smaken, constateerden we eensgezind.

En toen gebeurde er iets grappigs. Jan Robben, aardbeienteler te Oirschot sinds 1986, telg uit een Brabants aardbeientelersgeslacht, rook aan een Korona. Hij rook nog eens. En nog eens. En toen zijn hij: „Verdraaid, ik ruik boter. Roomboter.”

Aardbeiensorbet met rode wijn en zwarte peper, voor 4 personen:

5 dl fruitige rode wijn

120 g fijne suiker

15 zwarte peperkorrels, gekneusd in een vijzel

250 g aardbeien

sap van 1 citroen

Breng de wijn, suiker en peper aan de kook, laat op middelhoog vuur tot de helft inkoken en daarna afkoelen. Pureer de aardbeien samen met citroensap en wijnsiroop, zeef het mengsel en draai er sorbetijs van in een ijsmachine (of in de vriezer, zoals beschreven op http://weblogs.nrc.nl/weblog/kokenetc/2007/01/30/jus).

Vind jij dat er meer aardbeienrassen op de markt moeten komen? Praat mee op nrc.nl/kokenetc