Wat is erger – BNN of Joop Atsma?

Nog twee nachtjes slapen, dan krijgen we eindelijk De Grote Donorshow van BNN.

In de hoofdrol verwelkomen we de 37-jarige terminaal zieke Lisa, wie haar eigen nier onder de hamer brengt. Niet letterlijk natuurlijk. Niet in de zin dat ze, als op een veiling, haar kostbare orgaan aan de hoogstbiedende zal gunnen, want dat zou al te ordinair zijn, en noch van Lisa, noch van BNN, laat staan van Endemol die de revue produceert, mogen we zomaar zeggen dat ze ordinair zijn.

Nee, de zieke doet een nier cadeau. Om precies te zijn stelt ze hem vast ter beschikking aan één van drie liefhebbers van wie nog niet helemaal duidelijk is hoe ze door BNN zijn geselecteerd, maar van wie je, mede gezien de rol van Endemol, mag aannemen dat ze eerst samen met andere nierpatiënten wekenlang in een gouden kooi hun beste beentje hebben voorgezet, alvorens door een jury onder voorzitterschap van een Jerney Kaagmanachtig schepsel te zijn uitverkoren voor de finale.

Zo gaat dat in de televisiedemocratie.

BNN ging nog een stapje verder. Mocht de zware verantwoordelijkheid om een winnaar aan te wijzen alleen gedragen worden door een betrekkelijk jonge en bovendien nog terminaal zieke vrouw? Schreeuwde zo’n ultiem besluit niet om hulp via een volksraadpleging?

Zo gezegd zo gedaan.

Vrijdag mogen wij, kijkers, als adviseurs per sms meebeslissen over de drie finalisten. Die zijn natuurlijk allemaal even aardig en innemend, anders waren ze niet door die voorrondes gekomen. Zoals ze daar in de uitzending op ons overkomen zullen we ze alle drie een heel lang leven met een nieuwe nier gunnen. Maar het bittere is tegelijkertijd dat we samen met Lisa door onze democratische keuze de twee die we niet kiezen misschien wel letterlijk laten doodvallen.

Kan het spannender? Kan het menselijker? Kan het BNN’er? Kan het erger?

Wat dat laatste betreft was ik er aanvankelijk heilig van overtuigd: nee, het kan niet erger. Maar toen verscheen Joop Atsma aan de horizon, en zoals wel vaker als ik dat vrome hoofd zie, verschrompelde mijn heilige overtuiging.

Atsma is voor de Tweede Kamerfractie van het CDA specialist van sport, landbouw, voedselkwaliteit, mijnbouw en media, en tussen de bedrijven door ook nog lid van de vaste Kamercommissie Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, de commissie Onderwijs, Cultuur en Wetenschap en de commissie Volksgezondheid, Welzijn en Sport. Op papier een politiek Universalgenie.

De meeste van zijn terreinen zijn me te moeilijk – wat weet ik van mijnbouw, van koninkrijksrelaties, van welzijn? Dus ik kan ook niet beoordelen wat hij er allemaal al heeft aangericht. Waar ik wel eens naar kijk zijn de media, en iedere keer als ik Joop op dat vlak het woord hoor voeren, merk ik dat hij daar net zo weinig sjoege van heeft als ik van voedselkwaliteit, cultuur en volksgezondheid. Als elke boer (Surhuisterveen, 1956, vader melkveehouder) die iets niet kent, lust hij het meteen ook niet, en wil hij het ’t liefst verbieden.

Als Joop in de jaren dertig van de vorige eeuw had geleefd, zou hij Colijn elke week hebben gevraagd om een hoorspel van de VARA uit de ether te houden. Als Joop rooms en Pool, zou hij meteen hebben gezien dat alle Teletubbies homoseksueel zijn. Als Joop Chávez had geheten, zou hij voor vrijdag het hele net Nederland 3 hebben laten sluiten. Toen Joop nog heulde met de VVD en D66 heeft hij trouwens oprecht geprobeerd Nova en Buitenhof op te heffen.

Had ik dus de hulp van het Nederlandse volk nodig om via een sms-wedstrijd te laten besluiten wat erger was – Atsma of BNN?

Nee hoor. Eigenwijs als ik ben besloot ik het in mijn eentje.

Lees alle columns van Jan Blokker op www.nrc.nl/blokker