Veilig drinkwater en schone lucht

Olympische bus Peking heeft de mond vol van groene spelen en veilig drinkwater. Als er zo direct tijdens de Spelen meer dan 500.000 buitenlanders bijkomen in de stad moet er genoeg drinkwater zijn. Ook moet de lucht schoon zijn, en moet de infrastructuur op orde zijn. Meer dan 118 miljard dollar heeft Peking geïnvesteerd in

bus.jpg

Olympische bus

Peking heeft de mond vol van groene spelen en veilig drinkwater.
Als er zo direct tijdens de Spelen meer dan 500.000 buitenlanders bijkomen in de stad moet er genoeg drinkwater zijn. Ook moet de lucht schoon zijn, en moet de infrastructuur op orde zijn.
Meer dan 118 miljard dollar heeft Peking geïnvesteerd in nieuwe metrolijnen, snelwegen, en waterzuiveringsinstallaties.
Vooral watervoorziening is een probleem.De stad is niet verbonden met belangrijke rivieren en is dus afhankelijk van regenval, grondwater en steun van aangrenzende provincies.
Peking heeft sinds tien jaar al te kampen met droogte en het merendeel van de 15 miljoen inwoners is al aangewezen op gebotteld water.
Maar China zou China niet zijn als ze daar niet iets op hadden gevonden.
In april van 2008 zal er een kanaal klaar zijn dat de volle reservoirs van de provincie Hubei zal omleiden naar Peking zodat de Olympische deelnemers en de toeristen niet zonder water komen te zitten.
En dan moet de luchtkwaliteit natuurlijk nog verbeteren.
Op dit moment verschilt de luchtkwaliteit per dag nog enorm in Peking.Sommige dagen is het zo heeig dat je er somber van wordt.
Als de luchtkwaliteit onder een bepaald nivo komt, mogen onze kinderen op school niet buiten spelen en is hardlopen een lijdensweg.
Het Olympisch Organisatie Comité (BOCOG) meldt met trots dat er in 1998 in peking slechts 100 dagen waren met een goede luchtkwaliteit en in 2006 reeds 241 schone dagen waren geteld.
Of die cijfers werkelijk wat waard zijn, is maar de vraag. Of het moet heel erg lokaal zijn want het IEA (International Energy Agency) in Parijs maakte onlangs bekend dat China volgend jaar waarschijnlijk al ‘s werelds grootste CO2-uitstoter zal zijn.
Peking beseft hoe dan ook dat het de hoogste tijd is om maatregelen te nemen en tijdens de Olympische Spelen is er de gelegenheid om de wereld te laten zien dat China er alles aan doet het nijpende energie- en milieuprobleem aan te pakken.
Het stadsbestuur van Peking heeft zelfs de grootste en tevens meest vervuilende staalfabriek van China, de Shougang,waar meer dan 1000.000 werknemers werken, verplaatst naar de kuststad Tianjin. Of 40.000 werknemers maar even mee wilden verhuizen.
Voor de Olympische Spelen in 2008 wordt door de stad flink geïnvesteerd in duurzame energie. Zo wil men in het Olympisch dorp op grote schaal nieuwe en duurzame energie zoals wind-, zonne-, en bio-energie gaan gebruiken. Twintig procent van de elektriciteitsvoorziening van de stadions moet van windenergie afkomstig zijn. De verwarming en airconditioning van de Olympische gebouwen met een oppervlak van in totaal 400.000 m2 zullen worden voorzien van geothermische energie. Circa 80 tot 90 procent van de straatverlichting om en nabij de Olympische stadions wordt gevoed door zonne-energie.
Ook zullen bussen en taxi’s in Peking rondrijden op waterstof (zie foto).
Geen ongekende luxe want er komen dagelijks 1000 auto’s bij in Peking en als je zoals ik dagelijks in krakkemikkige naar diesel stinkende taxi’s zit, merk je hoe slecht dat is voor je gezondheid.
Wetenschappelijk is vastgesteld dat de lucht die je dagelijks in Peking inademt gelijk staat aan het roken van een pakje sigaretten.