Samuel L. Jackson met een buikje

Zwarte man ketent halfnaakt, wit meisje vast in zijn huis - dat is het quasi-sensationele gegeven van Black Snake Moan. Ex-blueszanger Lazarus (Samuel Jackson) vindt voor zijn deur in een zuidelijk gehucht in de Verenigde Staten het bewusteloze white trash-meisje Rae (Christina Ricci). Door haar op te sluiten wil hij haar weer op het rechte pad brengen. Voor Jackson - grijs, kalend en met buikje - is dit een atypische rol. Niet alleen omdat hij moet zingen, maar ook omdat hij het hier niet van zijn explosiviteit moet hebben, maar van rust, reinheid en regelmaat. De bluesman blijft echter schetsmatig en nogal onsamenhangend. Ricci - bleek, hologig en tegenwoordig zonder buikje - slaagt er beter in om de twee polen van Rae te verenigen, van wild naar breekbaar. Popster Justin Timberlake speelt de long suffering boyfriend van de promiscue Rae. Hij is als acteur ongeveer even beperkt als Jackson als zanger.

In een omkering van het stereotype beeld, is niet de zwarte man in de ban van dierlijke, wilde seksualiteit, maar het witte meisje. Niet Lazarus loopt zijn snake achterna - de suggestieve titel is ontleend aan een bluesnummer - maar de getraumatiseerde Rae. Tegelijkertijd blijft de film juist bínnen de gebaande paden van interraciale filmverhoudingen, door de verhouding tussen Lazarus en Rae te deseksualiseren; de dynamiek tussen hen is die van vader en dochter.

Net als in zijn debuut Hustle and Flow (2005), over een pimp die een uitweg zoekt uit zijn troosteloze bestaan door hip hop, gaat ook deze film van de jonge regisseur Craig Brewer over de verlossende, helende kracht van muziek. Helaas draait Black Snake Moan zich uiteindelijk vast in een kleffe, therapeutische boodschap. Brewer zou als liefhebber van de muziek toch moeten weten dat er geen remedie bestaat voor de blues.

Black Snake Moan. Regie: Craig Brewer. Met: Samuel L. Jackson, Christina Ricci, Justin Timberlake. In: 5 bioscopen.