Mavis Staples

De titel van de nieuwe cd van de Amerikaanse gospel- en soulzangeres Mavis Staples is verwarrend. We’ll Never Turn Back heet hij, terwijl de 67-jarige Staples op haar nieuwe cd juist lijkt terug te keren naar omstreeks 1970, toen ze als een van The Staple Singers de zwarte burgerrechtenbeweging voorzag van strijdliederen als Respect Yourself . Toch gaat het hier niet om een terugkeer naar haar jonge jaren, want Staples doet geen enkele poging om de sound van haar hoogtijdagen bij het Stax-label te benaderen. Dit komt door Roots-muzikant en producer Ry Cooder die met zijn herkenbare gitaarspel een zwaar stempel drukt op We’ll Never Turn Back. Maar ook Staples zelf zorgt voor een vernieuwing van de oude nummers door ze uit te breiden met eigen ervaringen. Zo zingvertelt ze in J. B. Lenoirs Down in Mississippi uit 1966 hoe ze als klein meisje alleen uit de kraan for colored only mocht drinken.

Grappig genoeg keert Cooder op We’ll Never Turn Back wel terug, naar het begin van de jaren zeventig, toen hij vergelijkbare retroplaten maakte. Verschillende nummers zoals Jesus Is On The Main Line, heeft hij zelfs al eens eerder opgenomen. Maar We’ll Never Turn Back heeft als voordeel dat Cooder ze nu niet zelf zingt, maar Mavis Staples heeft weten te inspireren tot haar beste prestaties sinds haar Stax-tijd.

Bernard Hulsman

We’ll never turn back (Anti records LC 02578)