A regular guy

metro.jpg“INSUFFICIENT FARE”. Er staat geen geld meer op mijn Metrocard en ik moet een nieuwe maandkaart kopen. Het is ochtendspits, er staat een rij voor de automaten, de toegang voor reizigers met kinderwagens staat open - en ik ben overmoedig.

Ik loop door. Ik voel een vinger op mijn schouderblad. „Sir”, waarom liep u door die deur? Agent McCann heeft me betrapt en ik heb zo’n vermoeden wat er gaat komen. Ik ben zijn nummer twaalf dit uur, zegt hij. Ik moet me identificieren. Laat mijn roze rijbewijs zien. Pardon? Een perskaart van de krant dan maar. Nog een perskaart. Mijn verzekeringspasje. Mijn ‘Hertz #1 Club Gold Five Star’-kaart. Maakt allemaal geen indruk (terecht, in het geval van de Hertz-kaart).

Niets is Amerikaans en nergens staat mijn adres op. „Normaal moet je nu door the system”, zegt McCann. Hij mompelt iets over drie dagen cel. „But you look like a regular guy to me.”

Hij vult mijn bon in. Zestig dollar. First name: Freeks. Photo ID: Yes. Type: Passport. Race: W. Height: 5’7 (1.70 meter). Weight: 160 (73 kg). Niet gek geschat allemaal.

I’m sorry about this”, zeg ik nog.
Don”t worry ’bout it”, antwoordt McCann. „It’s my job.”
Maar dat bedoelde ik niet.