Allemaal uit hetzelfde Turkse dorp

Geëmigreerde Turken en hun nakomelingen versterken hun band in verenigingen.

Zes van die verenigingen kwamen zondag in Duitsland bij elkaar voor een feest.

zes Omerhacili verenigingen komen bij elkaar in Albstad Duitsland Elk jaar is er een voetbaltoernooi en aansluitend een mooi feest. artikel is van Hulya Cigdem Foto Luciana Caputo Caputo, Luciana

Het begon allemaal nogal spontaan, nu 12 jaar geleden in Tilburg. Turken die ooit vanuit het dorpje Ömerhacili geëmigreerd waren naar Europa, trommelden een clubje landgenoten op voor een potje voetbal. Wie het hoorde kwam ook en nam het hele gezin mee. De gastvrouwen waren er niet op berekend, dus was het behelpen met een Turks broodje kip-frikadel. Toch werd de wedstrijd een feestje. Leuk, vond iedereen, moeten we vaker doen.

Sindsdien komen ieder jaar honderden uit Ömerhacili geëmigreerde Turken en hun familie bij elkaar, zoals afgelopen zondag in het Duitse dorp Tailfingen. Ze wonen nu in Nederland, Duitsland of België, maar Ömerhacili – 150 kilometer ten zuidoosten van hoofdstad Ankara – is de bindende factor. Ook voor de jongeren. Waar ze ook zijn geboren, als iemand vraagt waar ze vandaan komen, zeggen ze allemaal: Ömerhacili.

Er zijn kinderen bij die nog nooit in Ömerhacili zijn geweest. Of volwassenen, zoals Ayten Aslan (34), die niets moeten hebben van „dat gat tussen drie bergen waar niets te bleven valt”. Ayten is geboren in Duisburg en getrouwd met een Tilburgse Turk. „Sommige dorpsgenoten krijgen het gevoel thuis te komen als ze naar Ömerhacili gaan”, zegt ze. „Dat heb ik met Duisburg. Ik ben fabrieksrook gewend, van die schone lucht van Ömerhacili krijg ik hoofdpijn.”

In Nederland kwam de eerste generatie Turken uit Ömerhacili voornamelijk in Tilburg wonen. Ze zochten elkaar bijna elk weekend op. Ze namen kip, hun favoriete dranken whisky en raki mee, en keken samen naar Turkse films. Wie het potje kaarten of rummikub verloor, moest de volgende week gastgezin spelen.

Toen de gezinnen uitbreidden met kinderen en kleinkinderen, werden de huiselijke bezoeken door ruimtegebrek onmogelijk. Daarom maakten ze plaats voor georganiseerde activiteiten en bijeenkomsten van de culturele vereniging Ömerhacili Hollanda. Ruim 60 gezinnen uit Tilburg en omgeving zijn lid. De vereniging organiseert picknicks, fietstochten, zwemlessen en weekendjes weg.

Jaarlijks hoogtepunt: de deelname aan de ontmoeting met de andere Ömerhacili-verenigingen uit Europa. Turken houden van groot, of het nu om bruiloften of begrafenissen gaat. Nermin Filiz uit Tilburg (44) zegt: „We moeten elkaar wel opzoeken, anders ontmoeten we maar een handjevol mensen. Net als de Nederlanders.”

Dit weekeinde kwamen de Ömerhacili-verenigingen uit Europa weer bijeen in Tailfingen. In de enorme Zollern-Alb-Halle, vlakbij het voetbalveld, lijkt op zondag een trouwpartij gaande te zijn. De zevenhonderd bezoekers sporten en feesten. De volksmuziek klinkt oorverdovend, het zijn voornamelijk meiden en vrouwen die dansen. Er is een overvloed aan kinderen; ze terroriseren de zaal met waterpistolen.

Het enige dat op dit feest ontbreekt zijn een bruid en bruidegom. Daarom noemen de dorpsgenoten dit jaarlijkse feest ook kisir dugunu, onvruchtbare bruiloft. Duran Gunaydin, burgemeester van Ömerhacili, is dit jaar ook weer van de partij. Trots zegt hij dat zíjn dorpelingen nog zo veel binding met het dorp en elkaar hebben. Hij zegt: „Het is de diaspora die hen bindt.”