Aardbeien

Donderdag 24 mei lijkt me een uitstekende dag om over aardbeien te praten, schreef Jan Robben mij een paar weken geleden. Er was een e-mailwisseling aan voorafgegaan die ermee aanving dat ik mijzelf uitnodigde voor een bezoek aan zijn aardbeienteeltbedrijf in het Brabantse Oirschot. Waarop hij terugmailde dat ik van harte welkom was, maar dat de aardbeien nog niet rijp waren.

Nog niet rijp? Bij de groentenboer lagen ze elkaar al weken te verdringen alsof het een nationale missverkiezing betrof. Blozend, glanzend, gaaf, geurend naar zoet en zomers parfum. Hollandse aardbeien stond er in niet te missen belettering bij. Waar kwamen die beien dan vandaan? „Uit de kas”, antwoordde Jan, „terwijl wij alleen in de volle grond telen”. Afijn, ik kon dus beter nog een maandje wachten en uiteindelijk kwamen we uit op 24 mei. „Om 11 uur staat er koffie en beschuit met aardbeien voor je klaar.”

Dat ik afgelopen donderdag vier van Jan’s vijf aardbeienrassen ook echt kon proeven, dank ik aan het extreem warme voorjaar; normaal gesproken begint het seizoen nooit voor 1 juni. Nu wilde alleen de Mara des Bois - een zoete aardbei met een verfijnd, kruidig aroma volgens Jan – zich nog wat langer door de zon laten koesteren. De andere dames, Lambada, Polka, Honeoye en Korona waren in de bloei van hun leven, en krijgen daarom deze hele week de aandacht die ze verdienen.

Mijn vraag aan jullie: Wat is de grootste eer die je een mooie, rijpe aardbei kunt bewijzen? Geprakt op een witte boterham? In plakjes op een beschuit? Met slagroom à la Wimbledon of met clotted cream en scones? In aardbeienroomijs, aardbeienyoghurtijs of aardbeiensorbet? Of misschien wel door de sla? Praat erover mee op www.nrc.nl/kokenetc.

Een van de klassiekste aardbeienbereidingen is de coupe Romanov. Het lijkt wel of dit archaïsche toetje momenteel een comeback aan het maken is. Steeds vaker kom je het tegen op menukaarten en toen ik het googlede stuitte ik op een wel heel eigentijdse variant. Op http://www.youtube.com/watch?v=iNktbUVLk-k kun je zien hoe een niet al te alert uit zijn ogen kijkende jongeman een voorraadje wiet laat trekken in slagroom, een pond aardbeien fijnknijpt en de Russische naam van het dessert eer aandoet door de wodkafles kwistig te hanteren.

Hoewel zijn space-Romanov me reuze lollig lijkt, houd ik het hier in de krant toch maar wat conservatiever.

Voor 2 personen:

250 g aardbeien, gehalveerd

sap van ½ sinaasappel

2 eetlepels cointreau of iets dergelijks

125 ml ijskoude slagroom

Marineer de aardbeien een half uur in sinaasappelsap en likeur. Klop de slagroom lobbig. Pureer de helft van de aardbeien plus alle marinade met een staafmixer. Schep de aardbeienpuree door de slagroom. Verdeel de overige aardbeien over twee glazen en schep er de aardbeienroom op.

Janneke Vreugdenhil

Wat is de grootste eer die je een aardbei kunt bewijzen? Praat mee over aardbeien op www.nrc.nl/kokenetc