Pedicure nog één keer Dolly Dot

Concert: Dolly Dots. Gehoord: 25 mei Ahoy, Rotterdam. Herh: vanavond en morgenavond.

Ria Brieffies is vijftig en pedicure. Vroeger was ze een Dolly Dot. En gisteravond was ze dat weer – ze straalde op het podium van een bijna uitverkocht Ahoy, in de eerste van drie ‘reünieconcerten’. De Dots zijn voor één weekeinde weer bij elkaar.

De Dolly Dots, een succesvolle meidenband uit het begin van de jaren tachtig – dat is dus 25 jaar geleden –, kunnen ook nu nog een goede show geven. De zes vrouwen tussen de 45 en 50 jaar zongen twee uur lang al hun hits met ontzettend veel plezier.

Soms ging het even mis met de dansjes, dan gingen de pasjes niet helemaal synchroon. Soms was het wat rommelig, dan wilden ze tegelijkertijd iets zeggen, wat leidde tot een onverstaanbaar door elkaar praten. Maar dat maakte niet zo veel uit. Het publiek genoot, opgezweept door de Dots zelf.

De dames werden begeleid door een band van zes mannen die normaal zangeres Anouk begeleiden. Ze zorgden voor stevige muziek waarop de Dots behoorlijk lekker zongen. Niet altijd. Zo haalde Ria Brieffies bijvoorbeeld in haar solo (het ingetogen All the roses) de hoge noten niet. Maar ach, is dat erg? Brieffies maakte alles goed door de volle twee uur als meest enthousiaste Dot op het podium te staan.

Zoals verwacht was Angela Groothuizen, de bekendste Dot, het prominentst aanwezig – al was ze niet dominant. Ze had de meeste solo’s en zij sprak het publiek („ik schat dat 80 procent van jullie vrouw is”) het vaakst toe.

De Dolly Dots werden in 1979 bedacht door producers Peter van Asten en Richard Dubois. Vier meiden werden gerekruteerd uit het Tros Top 50 Ballet: Angéla ‘Sjeel’ Kramer, Anita Heilker, Patty Zomer, en Esther Oosterbeek, die in 2005 een hersenbloeding overleefde. Voor het zingen werden Ria (zangeres bij The Vips) en Angela (Howling Hurricane) gevraagd.

In juni 1979 scoorden zij hun eerste hit: Boys (tell it all about). Snel daarna volgden meer hits, al stonden de Dots slechts één keer op nummer 1, met Love me just a little bit more, begin 1984. In 1988 stopten ze, na 25 singles.

Vanaf de spetterende opening Do you wanna wanna en Radio – in strakke witte pakken – kwamen de meeste van die liedjes, en twee nieuwe outfits voorbij. Het leek de Dots leuk om Boys en Rollerskating te laten zingen door zes min of meer bekende homo’s, zoals Jeroen Kijk in de Vegte, Danny Rook, Mike Starink. Erg jammer, Boys moet niet door lage mannenstemmen gezongen worden. De meiden hadden ook deze twee nummers zelf moeten zingen.

Dat was de enige teleurstelling. Gelukkig werd het daarna weer gauw een groot feest met de Luv’-achtige meezinger Hela Di-Ladi-Lo. De toegift was What a night, in galajurken. „We hebben jullie twintig jaar gemist”, zei Angela. „Maar what a night!”