Klimaatkoopje

Het stuk `Klimaat op een koopje` (W&O 13 mei) zoomt in op de economische consequenties van het beperken van de klimaatopwarming door emissiebeperkende maatregelen. Het is jammer dat de resultaten incorrect worden weergegeven. In tegenstelling van wat er wordt geponeerd, gaat het niet om een inkomensverlies van `nog geen 0,1 procent` om de opwarming tot een graad of twee te beperken. Het gaat, bij een dergelijke beperking, om een daling in het (jaarlijkse) bruto wereldproduct van misschien wel 3 procent in 2030, en tot misschien wel 5,5 procent in 2050.

Helaas wordt het klimaat niet op een koopje” gestabiliseerd - zeker niet als het gaat om stabilisatie op een niveau waarop bijvoorbeeld de Europese Unie wenst af te koersen (de genoemde 2 graden). Of stabilisatie heel erg duur gevonden moet worden of niet, laat het rapport terecht in het midden. De onderzoeker zegt in het artikel: We hebben als auteurs in elk geval de haalbaarheid van CO2-beleid willen laten zien”. Dat verbaast mij. Als bij de totstandkoming van dit rapport betrokken review-editor kan ik verklaren dat de onderzoekers die ik in het IPCC aan het werk heb gezien, er op uit waren om een zo helder mogelijk en reproduceerbaar beeld te schetsen van wat de verwachte kosten van mitigatie zijn - en niet om een beleidsverkoop-gerichte pep talk te presenteren.