Kansloos

Nee, maar! Wie we daar hebben! Daniël staat in de deuropening, half verblind door de ochtendzon.

Kom binnen, jongen. Fijn dat je weer eens komt. Je bent gegroeid!

Ik doe de deur dicht. De tweede bel is gegaan.

Maar wat betekent een bel als je zelfstandig moet werken? Als het met het oog op vervolgonderwijs nodig is scholieren te leren rekenen met een academisch kwartiertje dan kunnen we stellen dat deze vaardigheid adequaat wordt beheerst. Er zijn nog veel open plekken. Alsof de pechgoden het tussen 8 en 8.30 uur speciaal op schoolgaande jeugd hebben voorzien, zoveel verhalen zijn er, zoveel min of meer plausibele verklaringen. In de deuropening staat een eerste groepje laatkomers.

Echt, zegt Bas, u kent zijn fiets toch? Hij wijst op Sander, zijn homie.

Ik heb zijn fiets nooit gezien, zeg ik.

Dat ding is spiksplinternieuw, dus dan denk je, dat kan niet fout, maar toch...

Dat kun je denken, ja.

Nou, zijn ketting lag eraf, ik zweer het. Moet ik hem dan alleen laten staan?

Dus te laat komen is in jouw ogen een blijk van vriendschap.

Zo kunt u het wel stellen, ja.

En jullie dan? Ik heb het tegen twee op de achtergrond dralende meisjes.

Wij waren erbij.

En jullie kunnen niet doorfietsen?

Jawel, maar dan is er een probleem.

O. En wat is dan dat probleem?

Sander heeft ons slot.

Sander heeft jullie slot.

Wij zetten onze fietsen altijd op één slot.

Ik zucht. Jullie zijn te laat, zeg ik. Alweer. Als dit nu de eerste en enige keer was, dan zou ik zeggen: vriendschap gaat voor. Maar alle vorige lamlendige smoezen maken dit verhaal wat zwak.

Gesis en gemor. Ik ben een onmens. Ik loop naar Daniël.

Waar zijn je boeken? vraag ik.

Daniël diept een werkboek op uit zijn tas.

We zijn aan een nieuw boek begonnen, zeg ik. Weet je nog waar je bent gebleven?

Hij heeft geen idee. Zijn tekstboek is thuis. Denkt hij. Ik vraag waar hij woont. Een kwartiertje van school.

Goed, zeg ik. Wil je serieus weer meedoen?

Daniel knikt.

Dan ga je nu thuis je boeken halen.

Nu?

Ja, zeg ik. Nu.

En als ik ze niet vinden kan?

Dan ga je ze zoeken, zeg ik.

Daniel en Sander wisselen een blik uit. Kansloos die Backer. Echt.

marijn@marijnbacker.nl