Verwarde lefgozertjes

John Green: 19x Katherine. Uit het Engels vertaald door Aleid van Eekelen-Benders. Lemniscaat. Vanaf 12 jaar. 308 blz. €14,50

Neem een woord als ‘hanengekraai’. Dat maakt aan anagrammen onder meer ‘haar enige kan’, ‘ik hang aan eer’ en ‘een kranig aha’. Colin Singleton, erkend wonderkind en hoofdpersoon van John Greens tweede (jeugd)roman 19x Katherine, is verslaafd aan het bedenken van anagrammen. Verder weet hij niet goed wat hij met zichzelf aan moet. Hij is net klaar met de middelbare school en hoopt vurig op een Eureka-moment. Maar waar moet je dat zoeken als je alles kunt?

Colin maakt zich zorgen. Misschien is hij al over zijn top heen en raakt hij langzaam wonderkind-af. Wat definieert hem dan nog? Hij tobt. Bovendien heeft hij liefdesverdriet. Van dat loodzware, dat vast en zeker nooit meer wijken wil. Hij is gedumpt door zijn vriendinnetje dat net als de vorige achttien meisjes in zijn leven ‘Katherine’ heette. Wetmatigheid of toeval? Colin gaat op zoek naar een formule die ‘gedumpt worden door Katherines’ verklaart en voorspelt.

Colin is een kafir, vindt zijn beste en enige vriend, en een sitzpinkler bovendien: een kaffer en een watje. De dikke, harige Hassan is aards waar Colin zich boven de wereld voelt zweven. Hij houdt van eten. Hij is gelovig omdat hij het is – waarom zou je alles ter discussie moeten stellen? Hij is pragmatisch; zo liegt hij niet tegen zijn moeder, maar vindt het best als een ander dat in zijn plaats doet. En toch is ook deze Hassan verlamd, net als zijn vriend. Bang voor wat komen gaat. Bang voor wat moet. Hij weigert zich in te schrijven voor een studie.

Wat een vitaal boek is 19x Katherine! Het is springerig en heeft absurde trekjes. Het uitstekend vertaalde boek is van deze tijd, met verwijzingen naar tv-programma’s, popsterren en filmhelden, en toch is het nergens modieus.

Net als Greens eerdere boek Het Grote Misschien, waarin een door ‘famous last words’ geobsedeerde jongen naar college ging, is dit boek een verademing tussen de slappe-hapboeken over verliefdheid en lijntwijfels die tegenwoordig, in het spoor van de chicklit voor vrouwen, speciaal voor jongeren (lees: meisjes) verschijnen.

Wél is het zo dat Greens twee boeken hier en daar op elkaar lijken. Hij hanteert een zelfde toon en introduceert opnieuw een eenzelvige, wereldvreemde maar innemende hoofdpersoon met een eigenaardige hobby. En toch verschillen de boeken ook sterk. Het debuut levert uiteindelijk een psychologisch en toch ietwat zwaar drama op, compleet met sterfgeval, waar Green het in het tweede boek losser en luchtiger weet te houden. 19xKatherine is licht. Maar niet te licht.