Veel bla bla, maar gewoon nog steeds een boyband

cd nu-metal

Linkin Park: Minutes to midnight Warner **

S.O.S. Stop. Noodbericht aan de luisteraar. Stop. Het was moeilijk. Stop. Maar het is gelukt. Stop. Onze nieuwe plaat bevat. Stop. ‘A deeper level’. Stop. Ga daar naar op zoek. Stop.

De oproep van Linkin Park die vergezeld gaat met hun derde album Minutes to midnight is helaas iets minder bondig. Maar liefst twee pagina’s in het cd-boekje wordt opgeofferd om uit te leggen welke nieuwe koers de nu-metalband is ingeslagen. En bij iedere songtekst staat een disclaimer waarin wordt uitgelegd waarom die drumcomputer, banjo of uitbundige hand claps echt niet kon ontbreken.

Maar hoeveel strijkers en xylofoons er ook worden aangesleept, zo veel is er niet veranderd. Afgezien van een enkel Michael Jackson-moment (het Heal the world-achtige What I’ve done), maakt Linkin Park nog steeds beschamende boyband-metal waarin zanger Chester Bennington uithuilt in clichés. S.O.S. Stop. Noodbericht aan de Pinkpopbezoeker. Stop. Geef uw festivalgevoel ‘a deeper level’. Stop. Mijd maandag (18.30 u) het hoofdpodium. Stop.