Niet de tijd voor een Amsterdamse Bos

Renners opgepast. Van de bezemwagen naar de kop van het peloton, oké. Maar het is ongezond als je die afstand te snel overbrugt.

Nog niet zo lang geleden bevond de Nederlandse economie zich in de Europese achterhoede, voor als het ging om de output gap: het verschil tussen de groei waartoe een economie in staat moet worden geacht en de werkelijke groei. Doordat de Nederlandse economie sinds 2001 jarenlang ondermaats presteerde – het peloton niet bijhield, zeg maar – liep de achterstand gestaag op. Het resulteerde in de grootste output gap van de westerse economieën.

Dat gat blijkt nu al vrijwel gedicht, en dat kan maar op één manier: door een hoog toerental te draaien. Er is niets mis mee als een economie dit zo nu en dan doet. Maar wel als het te snel gaat of als een sprint te lang duurt. Waar eerst zorgen uitgingen naar het probleem, gaan die nu uit naar de oplossing ervan.

De OESO, de club van rijke industrielanden, waarschuwde gisteren voor de tweede keer: de Nederlandse economie dreigt oververhit te raken. Vorig jaar wezen de economen van de OESO ook al op de risico’s van een te snelle spurt naar voren. Nederland blijkt het nu nog sneller te doen dan verwacht, getuige het periodieke economische vooruitzicht dat gisteren werd gepubliceerd.

Dagelijks zijn al symptomen te zien van een samenleving die moeite heeft de economische opleving bij te benen. De arbeidsmarkt verkrapt, de lonen stijgen snel. In de nacht van dinsdag op woensdag werd een nieuwe cao bij Akzo Nobel bereikt. Resultaat: twee maal 3 procent plus een eenmalige bonus van 500 euro voor iedere medewerker. Bij zorgverzekeraars, beroepsgoederenvervoer en ambtenaren zagen we ongeveer dezelfde cijfers. Drie procent is een trend.

De oplossing van de OESO om wat aan het dreigende tekort aan arbeid te doen zijn bekend: verhoog participatie op de arbeidsmarkt en verhoog het aantal gewerkte uren.

Met de dreigende oververhitting komt daar een advies bij: een strakker begrotingsbeleid is nodig om de druk aan de vraagzijde van de economie wat te verlichten. Extra cadeautjes van de overheid is het laatste wat de Nederlandse economie nu kan gebruiken. Minder uitgeven zou de norm moeten zijn.

De boodschap van de OESO aan Bos is duidelijk. De minister van Financiën heeft al zijn handen vol aan het temperen van alle ambities waarmee enthousiaste ministers na hun 100-dagen-tour mee komen. Eigenlijk zou hij zelfs de 10 miljard euro die verdeeld mag worden voor nieuwe plannen moeten verlagen.

Jeroen Wester