Zakelijkheid van AC Milan geeft doorslag

De teleurgestelde Liverpool-spits Dirk Kuijt probeert zijn gezicht onder zijn shirt te verbergen. Foto AP/Reuters Liverpool's Dirk Kuyt pulls his shirt over his head after losing the Champions League final soccer match against AC Milan in Athens May 23, 2007. REUTERS/Dylan Martinez (GREECE) REUTERS

AC Milan2Liverpool1

Ruststand 1-0. 45. Inzaghi 1-0, 82. Inzaghi 2-0, 89. Kuijt 2-1. Scheidsrechter: Fandel (Dui). Toeschouwers: 63.500.

Op z’n Italiaans heeft AC Milan gisteren voor de zevende keer de belangrijkste trofee van het Europese clubvoetbal gewonnen. Afwachtend en sluw, sober en efficiënt, zoals het de in finales doorgewinterde Italianen betaamt, hield de oude ploeg zich in Athene het immer enthousiaste Liverpool van het lijf.

Het kan geen toeval zijn dat de Italiaanse doelpunten werden gemaakt door een eenzame spits, Filippo Inzaghi. Geen aanvaller van schone kunsten, maar wel een aanvaller die door zijn acties en irritante gedrag tegenstanders tot wanhoop brengt en aanvoelt waar hij moet staan als er gescoord moet worden. Gisteren bracht de 33-jarige schutter zijn totaal aantal doelpunten in de Champions League op 38 – in 66 wedstrijden.

Italiaanser kon het bijna niet. Zo artistiek en elegant als Milan kan spelen, zo berekend ving de ploeg nu Liverpool op. Zo aanvallend als in de finale van twee jaar geleden tegen hetzelfde Liverpool wilde het team van coach Carlo Ancelotti niet van start gaan. Italianen zijn niet gek. Niet weer een 3-0 voorsprong verspelen en dan verliezen. Ancelotti was als voetballer de man die eind jaren tachtig het Nederlandse trio van Milan, Rijkaard-Van Basten-Gullit, stuurde. Hij was in het veld de rechterhand van coach Arrigo Sacchi. Van hem leerde Ancelotti het vak, eerst als speler, later als assistent van bondscoach Sacchi. Van hem nam Ancelotti het systeem over dat Milan nu nog steeds vaak speelt.

Ancelotti beschermt de cultuur van Milan. Hij houdt vast aan spelers met ruime ervaring, zoals de 38-jarige verdediger Paolo Maldini (negen finales Champions League, vijf gewonnen) en de 31-jarige Clarence Seedorf (vijf finales, vier gewonnen). De ploeg van gisteren is de gemiddeld oudste (31 jaar) die in een finale van de Champions League heeft gestaan. Hoezo oud? Hoezo een lang en slopend seizoen? Het is maar hoe je voetbalt en getraind wordt. In fysiologisch en psychologisch zin staat de begeleiding op het hoogste niveau.

Aan geld geen gebrek, met voorzitter, mediatycoon en oud-premier Silvio Berlusconi als mede-eigenaar. Alles is te koop, sinds Berlusconi in 1986 voor zo’n 25 miljoen euro de club kocht, die hij al vanaf zijn jeugd adoreert. Er moest weer mooi, aanvallend voetbal komen, zoals in zijn kinderjaren Milan met het Zweedse aanvalstrio Gren-Nordahl-Liedholm. Deze winter trok Berlusconi acht miljoen uit om de uitgebluste, 30-jarige Ronaldo over te nemen. En Ronaldo bloeide op. Gisteren in de finale ontbrak hij, omdat hij eerder dit seizoen al voor Real Madrid uitkwam. Berlusconi, wiens vermogen op 11,8 miljard euro wordt geschat, wil 100 miljoen euro betalen voor Ronaldinho, die nu bij Barcelona speelt. Zijn wens: een Braziliaans trio Ronaldinho-Ronaldo-Kaká.

Met Milan heeft de Champions League ook een besmette winnaar. De club werd afgelopen zomer gestraft wegens malversaties. Milan dreigde even niet aan de Champions League te mogen deelnemen, maar kreeg uiteindelijk de kans zich via de voorronde alsnog te plaatsen. In de Serie A moest Milan met een achterstand van vijftien punten beginnen. De competitie was voor Milan dit seizoen van ondergeschikt belang. Door de straf kon de club niet kampioen worden en zich niet rechtstreeks plaatsen voor de Champions League van volgend seizoen. Winst in de editie van 2006/2007 was dus (financiële) noodzaak. Bij verlies restte de voorronde, omdat de inhaalrace niet verder dan de vierde plaats in de Serie A reikte.

Door de grote belangen was er weinig te zien van de klasse van Milan, zoals bijvoorbeeld in hetzelfde stadion in 1994 toen Barcelona met Johan Cruijff als trainer door Dejan Savicevic en co werd vernederd (4-0). Zo technisch en tactisch superieur als de Italiaanse ploeg in voorgaande Europese duels speelde zo vervelend speelde Milan tegen het kwaliteitsarme en slechts geestdriftige Liverpool.

Hoe aangrijpend ook de betrokkenheid weer was van de Liverpoolfans, tegen wat Italianen bedenken of vaak toevalt is geen kruid gewassen. Alleen al het openingsdoelpunt vlak voor rust had een hoog toevalsgehalte. Pirlo schoot de bal uit een vrije trap in de hoek. Inzaghi dook ineens op en toucheerde de bal waardoor doelman Reina kansloos was.

De pass van de Braziliaan Kaká op Inzaghi was daarentegen een van de hoogtepunten. De spits scoorde behendig 2-0. Dat de aandoenlijk zwoegende maar machteloze Dirk Kuijt tegen scoorde, was geen troost voor Liverpool en zijn aanhang. De zakelijkheid van Milan had het gewonnen van de emotie van de Engelse cultclub.