Meestal een blauwe fleecetrui

Het duurde een paar dagen voordat het nieuws mij bereikt had, maar de schok was er niet minder om. Wat blijkt? De Postbank verdwijnt!

(Kort moment voor lezer om van de shock te herstellen.) Ja, de Postbank verdwijnt! (Ik zeg het nog maar een keer, voor u in de ontkenning schiet.) Echt.

Misschien is het niet voor iedereen zo’n schok, maar voor mij wel. De Postbank ‘wordt’ ING. (Ik heb ‘wordt’ tussen aanhalingstekens gezet omdat ik niet begrijp hoe dat soort dingen precies werkt.) En dat is schrikken, want ik zit al bij de Postbank sinds ik op mijn zevende een onooglijk bedragje op een rekening stortte en als dank een even onooglijk klokje van doorzichtig plastic kreeg, waarmee ik natuurlijk zielsgelukkig was. Later probeerde de Postbank mij nog meer cadeaus te geven – meestal een blauwe fleecetrui –, als klantenbinding. Maar ik vond het wel best zo. Ik zat bij die bank en ik zou daar de rest van mijn leven blijven.

Waarom was ik zo loyaal aan de Postbank? Het was heus niet vanwege de pakkende leus ‘Giroblauw past bij jou’. Of vanwege die blauwe leeuw. Of vanwege die comedian verkleed als blauwe leeuw. En al helemaal niet vanwege Jan Mulder en dat Postbankmeisje en hun licht-erotische gesprekjes over startershypotheken.

Ik heb een doorwrochte marketinganalyse bij mezelf gedaan en kwam tot de volgende conclusie: ik bleef al die tijd bij de Postbank vanwege de enveloppen. De enveloppen van de Postbank zien er al zolang ik me kan herinneren hetzelfde uit. Ze zijn gemaakt van afzichtelijk grijs papier en er staat in een sovjet-lettertype een vaag postbusadresje in Apeldoorn op. Je krijgt ze gratis, voor overschrijvingen, en ik heb er altijd een stuk of honderd in huis, al internetbankier ik al jaren.

Die oerlelijke enveloppen gaven mij op een onbewust niveau (bleek uit mijn marketinganalyse) het gevoel dat de Postbank heel degelijk met mijn geld omsprong. Als ze zulke vooroorlogse enveloppen gebruikten, dacht mijn onderbewustzijn, spaarde dat een hoop geld uit, en dat konden ze mij, bijvoorbeeld, als rente uitkeren.

Ik zeg niet dat het rationeel is, maar zo werkt het onderbewuste van een trouwe bankklant nu eenmaal. (Is uit mijn onderzoek gebleken.) Dus, ING, als ik jullie één marketingadvies mag geven, waarvoor jullie me vorstelijk mogen betalen als jullie dat graag willen: hou die grijze enveloppen erin. Ik heb nog wel een stapeltje voor jullie liggen.