Inzaghi is goud waard

Dankzij twee doelpunten van Filippo Inzaghi won Milan de Champions League.

Liverpool speelde met inzet maar naïef, AC Milan was net iets listiger en won met 2-1.

Voor de zevende maal heeft AC Milan zichzelf gekroond tot beste club van Europa. De Italiaanse ploeg won in de finale van de Champions League met 2-0 van Liverpool. Beide doelpunten van Milan werden gemaakt door Filippo Inzaghi, de Italiaanse spits. Alleen Real Madrid overtreft Milan, met negen keer winst in de Europa Cup voor landskampioenen.

Met ogenschijnlijk veel ontzag trad AC Milan Liverpool tegemoet. Dat altijd bruisende voetbal van Britten weten de sluwe en in finales doorgewinterde Italianen doorgaans te smoren met behoudend positiespel. Maar sinds de ontnuchterende nederlaag na een 3-0 voorsprong in de Champions-Leaguefinale van 2005 leek de Italiaanse ploeg bevreesd voor een nieuwe afgang. Zo ten onder gaan als in Istanbul, waar Liverpool een ongekende veerkracht toonde, wilde Milan niet in Athene.

Liverpool verloochende zijn Britse signatuur nooit in Athene: aanvallen staat immers hoog in het vaandel van de cultclub van de Merseyside. De fans willen niet anders sinds de hoogtijperiode in de jaren zeventig toen de popsong van Gerry and the Pacemakers You’ll never walk alone tot clublied werd verheven. Na al het lief en leed dat zij generaties lang hebben gehad, vijf memorabele Europa-Cuptriomfen en drama’s in Brussel en Sheffield met talrijke doden, willen zij de adrenaline door hun lijf voelen spuiten. Vraag het hun Spaanse coach Rafael Benitez die weleens behoudend wil spelen, maar niet anders kan dan aan de roep en de geest van Liverpool beantwoorden. Zo ging de Engelse ploeg van start, ze kon niet anders.

Verrassend is het nooit als Italianen scoren. Zeker als een inventieve spelmaker als Andrea Pirlo, een creatieve spelmaker als Kaká en een spits als Filippo Inzaghi meespelen. Het mocht dan ook geen verwondering wekken dat vlak voor de rust Milan zomaar ineens scoorde, als een duveltje uit een doosje. Liverpool had een paar kansjes gehad, maar toen ineens kreeg Milan een vrije trap net buiten het strafschopgebied. Pirlo richtte op een hoek, Liverpool-doelman Reina dacht de bal te kunnen vangen, maar had buiten Inzaghi gerekend die met zijn lichaam (hand?) de bal alsnog van richting veranderde.

Het was 1-0 voor de ploeg die het seizoen bijna vanaf het nulpunt moest beginnen. Als gevolg van aangetoonde malversaties in de Italiaanse competitie werd Milan met onder meer Juventus en Fiorentina gestraft. Met acht punten achterstand moest het team aan de competitie beginnen. Het zag er zelfs naar uit dat Milan werd uitgesloten van deelname aan de Champions League, maar die schande werd de zesvoudige winnaar van de Europa Cup van landskampioenen bespaard. Via de voorronde wist de roemruchte club zich voor de Champions League te plaatsen.

Vanzelfsprekend ging Liverpool in de tweede helft door met aanvallen. Opgezweept en toegezongen door de 15.000 in Athene aanwezige Engelse aanhangers deed Liverpool wat coach Carlo Ancelotti van Milan verwachtte: aanvallen. Helaas was er niets te zien van de klasse van Milan. Zo technisch en tactisch superieur als de Italiaanse ploeg in de voorgaande Europese wedstrijden speelde, zoals in de duels met Bayern München en Manchester United, zo vervelend en behoudend – maar vanuit clubbelangen zo begrijpelijk – speelde de ploeg tegen het kwaliteitsarme maar slechts geestdriftige Liverpool.

De drie Nederlanders in de finale kwamen in het stuk niet voor. Boudewijn Zenden werd bij Liverpool vervangen, Dirk Kuijt viel op door zijn gebrek aan techniek en zijn te late doelpunt, en Clarence Seedorf speelde in het teambelang. Seedorf won niettemin voor de vierde maal de Champios League. Het werd een Italiaanse finale: sluwe, behoudende Italianen tegen naïeve, agressieve Britten. Hoe aangrijpend ook de betrokkenheid was van de Liverpoolfans, tegen wat Italianen over voetbal bedenken is geen kruid gewassen.

De loepzuivere, fluwelen pass van Ricardo Izecson dos Santos Leite, beter bekend als Kaká, op Inzaghi was een van de hoogtepunten van de sobere finale. Filippo Inzaghi, die niet kan voetballen maar wel kan scoren, maakte ruim tien minuten voor tijd op subtiele wijze 2-0. Dat Kuijt laat tegen scoorde (2-1) was nog hoopgevend voor Liverpool, maar niet genoeg. Dat wisten zelfs de meest wanhopige Liverpoolfans. Ook het massaal gezongen You’ll never walk alone was tevergeefs.