Het is jazz die flirt met de energie van dance

‘Wicked Jazz Sounds’ is succesvol als muziekstijl en formule voor clubavonden.

Het combineert het ‘jazzgevoel’ met de sfeer van een club als de Sugar Factory.

. Zit het ‘m in de naam? Of is het de combinatie van dj’s, vj’s, muzikanten en dansers die Wicked Jazz Sounds bijzonder maakt? „Eigenlijk is het gewoon funk, maar als je het funk noemt komt er niemand,” zegt mijn buurman Jeroen (36), funk-liefhebber. Het jazzgevoel moest in elk geval gepimpt worden, om in de uitgaansscène van nu aan een tweede leven te kunnen beginnen. Wicked Jazz Sounds probeerde het, en met succes. De slogans „Where jazz meets dance” en „Dancing with a smile” doen het goed, vooral bij een publiek van twintigers en dertigers.

Wicked Jazz Sounds, dat op 16 juni zijn vijfde verjaardag viert in Paradiso, is een initiatief van dj Phil Horneman en organisator Manne van der Zee. De ‘family’ van dj’s, vj’s en jonge muzikanten organiseert club nights, elke zondag in de Sugar Factory in Amsterdam, maar ook in andere Amsterdamse clubs (Nighttown, Hotel Arena en de Melkweg) en elders in het land (Winkel van Sinkel, Utrecht). Wat is het geheim van Wicked Jazz Sounds en waarom is niemand hier eerder op gekomen? Wicked Jazz Sounds is smooth en combineert de warmte van jazz met de energie van dance. Het is misschien vergelijkbaar met dj Maestro’s Blue Note-label, ook zo’n hippe manier om jazz in een nieuw jasje te gieten. Maar Wicked Jazz Sounds kan ook flirten met genres als hip-hop, soul, funk, broken-beat, house, drum & bass.

Horneman gebruikte de naam al sinds 1998 voor een radioprogramma. Met hem richtte Van der Zee (33) in 2002 de organisatie Wicked Jazz Sounds op. Uit liefde voor jazz? „Natuurlijk houd ik van jazz”, zegt van der Zee. „Maar ik ben ook gek op alternatieve rock, Johnny Cash, electric folk. Zo gevarieerd is Wicked Jazz Sounds ook. Mr Speak draait meer soul, Mr Link meer beat, dj Leroy Rey meer hiphop en Phil Horneman meer nu-jazz.”

Ze begonnen in de 020, een club die nu niet meer bestaat, naast de NL op de Amsterdamse Nieuwezijds Voorburgwal. „Veel mensen hebben het nog steeds over die begindagen,” zegt Todd (43), oud-militair en WJS-fan van het eerste uur. „Het familiegevoel. We worden nu steeds groter, natuurlijk, maar dat gevoel is er nog steeds. Het is een ongelofelijke talent pool. Ik kom zelf uit Chicago en ik heb heel wat live jazz gezien. Maar iets als Wicked Jazz Sounds heb je nergens. Er is echt een groep van religious regulars. En ja, daar hoor ik bij.”

„It’s cute”, zegt Anna (30) uit New York op een zondagavond in de Sugar Factory. Niet wild, niet ruig, niet crazy. Echt iets voor haar, geeft ze toe. „Als er zoiets in New York was zou ik zeker vaak gaan.” Yuri (31) uit Amsterdam is hier voor het eerst: „Ik had dit echt niet verwacht. Ik ga nooit meer uit, maar dit is geweldig. Vroeger ging ik naar de NL of de Supper Club. Maar nu zie je overal zo’n jong publiek. En het is allemaal arrenbie of hiphop.” Jette (20) is hier na een Thé Dansant van de hockeyclub gekomen. „Ik kom voor de muziek en voor de mensen. Het is hip funky qua muziek, de mensen zijn gevarieerd.” Maar voor Jette is een relatief rustige Wicked Jazz Sounds-avond wel echt iets voor de zondag. „Nee, op zaterdag zou ze hier niet komen. „Dan gaan we naar Jimmy Woo of Panama.”

Wicked Jazz Sounds is er voor iedereen, zegt van der Zee. „Bij ons staat er bij wijze van spreken een vuilnisbak bij de ingang. Niemand heeft hier een attitude.” Ook de muzikanten niet, verzekert Berenice van Leer (27), de zangeres van Wicked Jazz Sounds. Jonge musici vinden het volgens haar niet erg om op een track of met een dj te spelen. Van Leer: „Alles is geïmproviseerd. En het gaat om de mensen die dansen. Die willen we een leuke avond bezorgen. Maar het is elke keer anders. Soms is het cute, soms is het crazy, en sometimes it sucks. Maar het is wel elke zondag uitverkocht.”