De koelkast van Balkenende

Eindelijk. Na anderhalf jaar werken in Brussel heb ik een wandelgang gezien.

justus2.jpgWandelgangen. Achterkamertjes. Dat is waar veel mensen aan denken bij politiek. Ze stellen zich Brussel voor als een groot Den Haag. Nu heb ik nooit in Den Haag gewerkt. Maar ik denk dat Brussel een beetje anders is. Om te beginnen heeft het Europees Parlement minder macht dan de Tweede Kamer. Veel belangrijke beslissingen in Brussel worden genomen door de ‘Raad’, een instituut dat de gemiddelde Nederlande vermoedelijk niks zegt.

De ‘Raad’ is het overlegorgaan van Europese regeringen. Regelmatig komen Nederlandse ministers (en af en toe ook de premier) naar Brussel om te vergaderen met hun Europese collega’s. Ze doen dat in een groot, lelijk gebouw, het Justus Lipsius gebouw. Een oud-eurocommissaris zei ooit dat Europa de bouwtekening daarvoor gratis heeft gekregen van de Roemeense dictator Ceausescu.

Als journalist mag je in dat gebouw komen. Een beetje. Het grootste gedeelte, waar onder andere de vergaderingen plaatsvinden, is verboden terrein. Na een overleg komt een minister meestal even naar het persgedeelte om journalisten te woord te staan.

Maar deze week had ik geluk. Minister Van der Hoeven van Economische Zaken had het te druk om naar het persgedeelte te komen. Daarom vroeg ze de journalisten naar haar toe te komen in het Nederlandse gedeelte van het gebouw.

Ik kan de belastingbetaler geruststellen: de werkkamer die door de Nederlandse ministers in Brussel wordt gebruikt is zeer sober ingericht. Een eenvoudige, stoffen bank. Een Nederlandse vlag. En een koelkast, met een intrigerend briefje er op. ,,Drankjes in de ijskast zijn alleen bedoeld voor MP. M. T. Er is verder een bar waar je alles kunt krijgen.” Het gaat om diplomatieke geheimtaal. MP is de minister-president, M de minister van Buitenlandse Zaken, en T de staatssecretaris voor Europese Zaken. Het briefje is geprint. Met de hand is er bij geschreven: ,,en MIFI” (de minister van Financiën). Volgens een aanwezige heeft Gerrit Zalm dat ooit gedaan.

Nog meer ter geruststelling van de belastingbetaler: er zit weinig in de koelkast. Een paar pakken sap, een yoghurtje, en een fles wodka.