‘A Mighty Heart’ is in Cannes nu al een hit

In ‘A Mighty Heart’ vertolkt Angelina Jolie Mariane Pearl, de weduwe van de vermoorde journalist Daniel Pearl.

Cannes vocht zich de persconferentie binnen.

In Cannes werd begin deze week gevochten om een plaats in de ruimte waar Angelina Jolie en Brad Pitt hadden plaatsgenomen om te praten over de film A Mighty Heart. Jolie speelt hierin Mariane Pearl, de weduwe van de in 2002 in Pakistan vermoorde journalist Daniel Pearl.

In de nasleep van ‘9/11’ deed Pearl voor The Wall Street Journal in Pakistan onderzoek naar islamitische strijders. In januari 2002 werd hij door militanten gekidnapt en onthoofd, een wereldwijde campagne voor zijn vrijlating ten spijt. De video van de moord werd op het internet gezet. A Mighty Heart is gebaseerd op het boek dat Mariane Pearl over haar man schreef. Pearl, vertelde ze op de persconferentie, zocht zelf contact met Jolie. De film werd een ode aan de moed en het karakter van de echte Mariane.

De cocktail van supersterren, persoonlijk drama en een onderwerp uit het nieuws is in Cannes goed voor de agressiefste mediabelangstelling. Al deze elementen zijn in A Mighty Heart ruimschoots aanwezig. De Britse regisseur Michael Winterbottom werd voor de film gevraagd. Dat zal te maken hebben gehad met zijn eerdere films In This World (twee jongens emigreren illegaal van Pakistan naar Europa) en The Road to Guantánamo over drie mannen die onschuldig in Guantánamo Bay gevangen worden gezet. Angelina Jolie was tijdens de opnames zes maanden zwanger, net als Mariane Pearl ten tijde van de verdwijning van haar echtgenoot.

En dus was het nieuws dat Jolies zwangerschap haar in staat had gesteld zich beter in te leven in Mariane Pearl. En dat Jolie in deze rol vooral het gebrek aan haat en wraakzucht van de weduwe Pearl heeft willen benadrukken. De woorden van Mariane, na de dood van haar man, zijn ook in de film een monument van redelijkheid. Gretig gevraagd naar haar gevoelens over de Pakistanen, zegt zij: „In dezelfde tijd dat mijn man ontvoerd was, zijn ook tien Pakistanen ontvoerd.” Jolie zei verder „heel erg zenuwachtig” geweest te zijn, terwijl co-producent Brad Pitt zich „heel verantwoordelijk” voelde voor de film.

Het project stond al op de rails en Angelina Jolie was al gecontracteerd, toen de regisseur ervoor gevraagd werd. Toch is Winterbottom erin geslaagd zijn stempel op de film te drukken. Hij heeft de blik op de wereld van Karachi, Pakistan wijd open gezet, zoals hij in al zijn films doet. Hij beziet dus niet alleen Daniel Pearl op diens laatste vrije dag in januari 2002 en de wanhopige zoektocht die zijn vrouw en de Amerikaanse en Pakistaanse autoriteiten daarna ondernemen. Hij kijkt ook naar de eindeloze armenwijken, de overvolle bussen en de labyrintische huizen waar zich verdachten ophouden.

Die wijde blik is zeer functioneel voor het verhaal. Zo worden wij deelgenoot van de wanhoop die de speurders moeten hebben gevoeld: hoe vind je hier ooit een enkele man terug? Pearl bleek achteraf te zijn vastgehouden in een buitenwijk van Karachi – dichtbij, maar onvindbaar. Bovendien slaagt Winterbottom erin om met het hoge tempo en de snelle montage van al die indrukken, met af en toe archiefbeeld, een historische sensatie over te brengen. Dit voelt niet alleen als een drama voor de blanke, zoals zo vaak in Amerikaanse films, maar voor alle betrokkenen.

Op A Mighty Heart kunnen zowel de boulevardbladen als de kwaliteitspers nog maanden teren.

Lees het dagelijks audioverslag uit Cannes op www.nrc.nl/cannes2007