Lights, camera, social action!

Steeds meer Hollywood-sterren zetten zich in voor goede doelen.

Dus het gaat nu even niet over het vrijgezellenleven, maar over volkerenmoord.

Het is twee voor twaalf volgens Leonardo DiCaprio. In Cannes ging zijn documentaire The 11th Hour in première, waarin de zorgelijke staat van onze planeet uit de doeken wordt gedaan door allerlei experts, van Gorbatsjov tot Stephen Hawking. DiCaprio schreef en produceerde de film en treedt op als verteller. Drijvende kracht achter de ‘environmental shocker’ is het bedrijf Tree Media, dat de media gebruikt om milieuvraagstukken onder de aandacht te brengen. DiCaprio heeft ook een eigen ecosite, www.leonardodicaprio.org, waarin hij aan de alarmbel trekt. Maar wie echt aandacht wil, luidt die noodklok op de rode loper van Cannes. Daar grijpen ook George Clooney, Brad Pitt en Matt Damon de persconferentie van Ocean’s Thirteen aan om de genocide in Darfur onder de aandacht te brengen. Dus even geen domme vragen uit de zaal over de meest begeerde vrijgezel op aarde, maar een college over de grootste volkerenmoord van dit moment.

De sandwichformule is allang ontdekt door sterren die de wereld willen verbeteren. Eerst een hapje showbizz, dan een hapje slecht nieuws over honger, aids, landmijnen en klimaatverandering. Hebben sterren dan overal verstand van? Ze moeten wel een handje worden geholpen, blijkt uit ‘A guideline to working with goodwill ambassadors’ van Unicef. Beroemdheden die zich inzetten voor het goede doel worden behoorlijk in de watten gelegd. In de handleiding van Unicef staat dat de styliste en de kapper worden betaald door het goede doel, want ‘de beroemdheden hebben een imago te beschermen’. Alle logistiek en persmomenten worden gecoördineerd door de Headquarters’ Celebrity Relations Section van Unicef. Ze krijgen een knipselmap met informatie over het te bezoeken land en horen welke kleding ze wel en niet moeten dragen. Omdat er steeds meer sterren zijn die de goede zaak op hun to-do-lijst hebben staan, moet er goed worden afgestemd wie naar welk land toe gaat, want anders lopen de celebrities elkaar in de ontwikkelingslanden maar voor de voeten.

Het is makkelijk om cynisch te doen over de zoveelste Hollywoodster die een of andere ambassadeurschap op zich neemt. De persberichten over hun liefdadigheidswerk maken namelijk ook vaak melding van de film waarin ze binnenkort te zien zijn. Een win-winsituatie voor de productiemaatschappij en het goede doel. Dat werkt al zo sinds Danny Kaye in 1954 de eerste ambassadeur voor Unicef werd. Hollywood is hofleverancier voor het ambassadeurschap van de Verenigde Naties. Recente aanwinst voor de VN zijn bijvoorbeeld actrice Drew Barrymore en actiester Jackie Chan. Barrymore strijdt tegen honger voor het World Food Program en lobbyt op Capitol Hill voor een betere verspreiding van schoolmaaltijden. Jackie Chan staat breed grijnzend op de foto tussen een aantal Cambodjanen met aids, tijdens zijn reis voor het Children’s Fund van de VN. Chan legt de lat hoog. Hij wil „de verspreiding van hiv/aids stoppen en de kinderen beschermen die op een landmijn zijn gestapt”.

Daarnaast zijn er genoeg acteurs met een uitgesproken politieke mening. Vroeger waren het Humphrey Bogart en Gregory Peck, nu bekritiseren acteurs als Edward Norton, Tim Robbins, Sean Penn, Susan Sarandon, Jake Gyllenhaal en John Cusack de oorlog in Irak en pleiten ze voor vrijheid van meningsuiting.

Ook het medium film zelf is herontdekt als middel om een boodschap over te brengen. Zo streeft het filmproductiebedrijf Participant Productions naar een rechtvaardige samenleving, gebaseerd op een links-liberaal gedachtegoed. De productiemaatschappij is opgericht door Jeff Skoll, de oprichter van e-Bay. Hij wil met films als Syriana, An Inconvenient Truth en Fast Food Nation de wereld verbeteren. Zijn motto: „Lights, camera... social action!”