Koninginnedag, Vierdaagse en bedevaart ineen

Van alle Spaanse dorpsfeesten, patroondagen en kermissen is de bedevaart van El Rocío het grootste spektakel. „De stemming houdt het midden tussen de roes van Koninginnedag, de energie van de Vierdaagse en een vrome bedevaart”, volgens NRC-correspondent Steven Adolf. In zijn boek Spanje achter de Schermen, de feestelijke herrijzenis van een democratie wijdt hij een hoofdstuk aan El Rocío.

Vanuit heel Spanje reizen miljoenen pelgrims naar Almonte, aan de rand van het nationale natuurpark La Doñana, waar het beeld van de Heilige Maagd van El Rocío (Morgendauw) zich bevindt. Ze komen hun eer bewijzen aan de Maagd als symbool van liefde, schoonheid en vruchtbaarheid. De tocht naar El Rocío wordt te voet, te paard of met versierde karren afgelegd. ’s Nachts staan de huifkarren in een kring en wordt er tot in de late uurtjes gegeten en gedanst.

In de Pinksternacht, om kwart over twee, wordt de bijna duizend kilo wegende baar met het vier meter hoge beeld van de Maagd de kerk uitgedragen. Dwars door een uitzinnige en met alcohol gelaafde menigte, die als haringen in een ton heeft staan wachten. Ieder jaar vallen er dodelijke slachtoffers door oververhitting of beknelling.

De stoet baant zich vervolgens een weg naar het plein, waar opnieuw een massa klaar staat de Maagd van de Morgendauw te begroeten, als ware ze een popidool. Ze wordt toegezongen en gecomplimenteerd met haar schoonheid.

De tocht heeft weinig met de katholieke kerk te maken. Op Pinksterochtend wordt een officiële, en minder drukbezochte, mis gehouden.