‘Dead Girl’ maakt je bang voor alle mannen

The Dead Girl. Regie: Karen Moncrieff. Met: Toni Colette, Brittany Murphy, Giovanni Ribisi, e.a. In: 6 bioscopen

In een veld bij Los Angeles ligt een dood meisje. Om haar nek hangt een gouden halskettinkje met het woord ‘Taken’. De man die alles van haar wegneemt, laat juist dat hangertje om haar nek zitten.

Het zijn dit soort achtergebleven voorwerpen waar de Amerikaanse filmmaakster Karen Moncrieff de rillingen van krijgt. Nadat zij jurylid was in een rechtszaak over de moord op een prostituee wilde zij een film maken over het geweld tegen vrouwen. Zoals bleek uit haar bekendste film Blue Car (2002), een psychologisch drama over een leraar Engels en zijn leerlinge, houdt Moncrieff niet van lichte kost.

The Dead Girl is een beklemmend vijfluik waarin door een moord de levens van vijf vrouwen indirect met elkaar verbonden raken. De vindster van het lijk (Toni Colette) loopt na de vondst bij haar moeder weg. De lijkschouwer (Rose Byrne) meent in het lijk haar vermiste zusje te herkennen. De moeder (Marcia Gay Harden) gaat op zoek naar het verleden van haar kind. De vrouw van de dader (Mary Beth Hurt) twijfelt of ze haar man moet aangeven. En het slachtoffer (Brittany Murphy) strijdt met haar rol als moeder en prostituee.

Moncrieff laat in deze boeiende film zien hoe vijf beschadigde vrouwen op verschillende manieren omgaan met groot leed. The Dead Girl gaat meer over de strijd in het leven, dan over de dood. Murphy is ontroerend als de opgefokte prostituee die probeert iets van haar treurige bestaan te maken. Ook Colette is overtuigend in haar rol als hyperonzekere vrouw die onder het juk van haar tirannieke moeder probeert uit te komen.

Maar echt verknoopt raken de vijf verhaallijnen niet. Zo benadrukt Moncrieff hoe verloren de mens is in een groot land als Amerika. Tegelijkertijd laat de film vooral een leeg gevoel achter: wat is het leven intens droevig. En dat je bang moet zijn voor alle mannen word je ook flink ingepeperd .