Tweede The Hague Jazz nu succes

Festival: The Hague Jazz. Gehoord:18/5 World Forum Convention Center, Den Haag.

Een kreeft en een hotdog spelen saxofoon. Een sombrero blaast klarinet, terwijl een zingende bij rondjes draait door het publiek. De bont uitgedoste bigband The Industrial Jazz Group van pianist en bandleider Andrew Durkin is nadrukkelijk gek met een kruising van akoestische swingjazz, theater met Zappa-eske experimenten en komedie. Het eclectische jazzgezelschap uit Los Angeles was één van de bands waarmee The Hague Jazz zich afgelopen weekend revancheerde voor de bloedeloze en belegen eerste editie, vorig jaar.

Het festival, dat het naar Rotterdam vertrokken North Sea Jazz vervangt, deed nu een veel serieuzere gooi naar diepte en inhoud. Hoewel het tweedaagse evenement nog wat zoekt naar een eigen karakter in het voormalige huis van North Sea Jazz, valt te spreken van een succes. Na een paar duizend bezoekers vorig jaar in halflege zalen en dode gangen, trok een verbeterd The Hague Jazz nu bijna twintigduizend mensen.

Naar verbanden zoeken in het breed ingezette aanbod van jazz, soul, worldbeats, funk en jazzdance was zinloos. Maar de Nederlandse moderne (jonge) jazz had een duidelijk accent, evenals de crossovers. En daar zaten parels bij. Zoals het warmbloedige optreden van Italiaanse voormalige stationschef Gianmaria Testa. Met zijn op Paolo Conte lijkende geluid zong en mijmerde hij op indringende en charmante wijze recht het hart in. En ook de vurige bluespatronen en felle betogen van jazzsaxofonist James Carter en zijn orgeltrio kwamen binnen. Het groovede, met veel fantasie en blije ingewikkeldheid.

Publiekstrekker Percy Sledge & The Aces trok een afgeladen concertzaal. Het laatste optreden in Nederland van de oude soulheld was ruim twintig jaar terug. Helaas werd het een tenenkrommende rentree. Sledge, die opende met zijn in ons land grootste hit My Special Prayer was bij vlagen verstaanbaar, maar zong boven alles vals. De hoop op herstel bleek ijdel, de goedlachse koning van de fluwelen slowsoul gleed af en hield ook in zijn andere klassiekers zijn tonen niet meer. Met het meekraaien van mevrouw Sledge ebde alle opwinding helemaal weg.

Dan het funkfeestje van Kraak & Smaak: veel pakkender. Met de toevoeging van soulzangeres Rose, drummer/zanger Ro Krom en toetsenist/zanger U-Gene aan de drie deejays is dit dampende feestcollectief uitgegroeid tot een fijne en uiterst dansbare podiumact.