Positief getest op oneerlijkheid

De eenzame fietser uit Amerika die gepakt wordt door oneerlijke dopingjagers uit Frankrijk. Dat was het beeld dat Floyd Landis een week lang wilde ophouden tijdens de arbitragezaak in Malibu. Als slachtoffer van een verderfelijk systeem zou hij nog eens uitvoerig uitleggen dat hij nooit de Tour de France zou willen winnen via vals spel. Het ging hem om de sportiviteit.

Zelfs moeder Arlene was ervoor naar Californië gekomen. De strenggelovige vrouw uit Farmersville zei niet over de afloop te twijfelen. Haar zoon was immers onschuldig. De positieve dopingtesten moesten op een misverstand berusten.

Eddy Merckx, die uiteindelijk bedankte voor de eer, was door Landis uitgenodigd als getuige. De Belg moest maar eens uitleggen dat geen serieuze renner zou overwegen om testosteron te nemen. Het werkt niet en het hormoon is snel op te sporen.

Zijn advocaat Suh („Dit is geen wetenschap”, beet hij een laboratoriummedewerker op de eerste dag toe, „dit is embarrassment”) zou de zaak afmaken door van de dopingtesten in Frankrijk een lachertje te maken.

Maar dat maakt allemaal niet meer uit na de getuigenis van Greg LeMond. De drievoudige Tourwinnaar hoefde zich niet eens te mengen in de discussie of Landis al of niet heeft gebruikt. Vorig jaar had LeMond in vertrouwen aan Landis verklaard dat hij als kind was misbruikt. Vorige week werd LeMond met dit verhaal in de achterzak gechanteerd en bedreigd door Landis’ manager Will Geoghegan.

Opeens bleek toen dat Landis de trieste geschiedenis had doorverteld. LeMond had willen laten zien hoe pijnlijk het is om tientallen jaren met een geheim rond te lopen. Beken, was zijn tip. „Wat schiet ik daar mee op?” had Landis volgens LeMond vervolgens gevraagd.

Dodelijker had de getuigenis niet kunnen zijn. Plotseling verliezen de betogen van Landis’ advocaat aan kracht. Ineens lijkt het vertrouwen van Landis’ moeder nergens op gebaseerd. Landis ziet zijn belangrijkste wapen tijdens de arbitragezaak – het beeld van de eerlijke sporter – wegvallen. Daar kan geen procedurefout in Frankrijk tegenop.

Erik van der Walle