Passend afscheid voor fenomeen

De hockeyvrouwen van Den Bosch hebben hun tiende landstitel op rij behaald.

„Een echte topsporter raakt nooit verzadigd.”

Van het zuidelijk front geen nieuws. Hoewel het dit seizoen wat stroever ging dan anders, in drie finaleduels met Amsterdam, brachten de hockeyvrouwen van Den Bosch hun unieke reeks landstitels op tien.

Zaterdag won de ploeg met 5-3 van Amsterdam, dat de eerste wedstrijd had gewonnen na strafballen. Gisteren werd het 2-0 voor Den Bosch.

Winnen verveelt nooit, zegt Mijntje Donners, die ook haar tiende titel vierde. Zij en Minke Booij waren er al bij toen het Bossche tijdperk in 1997-’98 begon. Gisteren nam Donners passend afscheid van haar fans aan de Oosterplas met de beker boven haar hoofd. Na het toernooi om de Europa Cup voor landskampioenen, volgende week in Azerbajdzjan, zit haar carrière erop.

„Elk seizoen heeft zijn eigen verhaal”, zegt Donners (33), die zaterdag met twee doelpunten een groot aandeel had in de zege. Met Booij en Janneke Schopman vormt zij de as van het team, dat barst van de internationals en jeugdinternationals. „De eerste of de tiende titel – het maakt mij niet uit. Hoe vaker je kampioen wordt, des te hoger de druk. De tegenstander wordt er steeds meer op gebrand van je te winnen. Amsterdam bleef vechten. Een paar jaar geleden waren ze al eerder gebroken.”

Haar coach Herman Kruis, al zeven jaar bij Den Bosch, wordt boos als iemand hem weer eens vraagt of zijn speelsters ondanks de hegemonie nog wel gemotiveerd zijn. „Dit zijn echte topsporters. Het maakt ze geen bal uit wat voor wedstrijd het is, ze willen alles winnen. Dat vind ik heel normaal voor topsporters. Een topsporter die verzadigd is moet eens in de spiegel kijken.”

Kruis lijkt een garantie voor succes. Begin dit jaar werd hij verrassend wereldkampioen met de zaalhockeyvrouwen die hij pas een paar weken onder zijn hoede had. Hij is niet bang dat aan de heerschappij van Den Bosch een einde komt na het wegvallen van Donners. „Ze is een fenomeen, ze neemt de hele ploeg op sleeptouw, stuurt en sleurt, echt een aanvoerster waardig. Natuurlijk ga je zo’n speelster missen. Maar er komen nieuwe talenten aan. Je moet nooit zoeken naar een vervangster, die bestaat niet. Mijntje is uniek. Anderen hebben weer andere kwaliteiten.”

Dat de nieuwe generatie klaarstaat, bleek in de play-offs, waarin de pas 16-jarige aanvalster Lidewij Welten een hoofdrol speelde. Kruis noemt de A-junior een speelster „waar Den Bosch heel zuinig op moet zijn”. Maar ook met talenten als Emilie Mol (18) en Carlien Dirkse van den Heuvel (20) kan de club nog jaren vooruit.

Donners denkt dat dergelijk talent zich nog sneller zal ontwikkelen als zij zelf vertrokken is. „Als ze meer verantwoordelijkheid krijgen, worden ze nog beter. Ik denk dat dit team nog heel lang in de top meedraait. Ook zonder mij.”

De basis van de aanhoudende successen van de club ligt in de jeugdopleiding, die er telkens weer in slaagt voor nieuwe aanvoer te zorgen zodra een routinier ermee ophoudt. Volgens Kruis ligt daar het verschil. „Ik denk niet dat andere clubs zo’n gedegen opleiding hebben. Alle eerste jeugdteams worden getraind door meisjes die in Dames 1 gespeeld hebben, of nog spelen, dus die weten heel goed wat hen straks te wachten staat. Daar wordt ook op getraind.”

Zo trainen de beste junioren van de club verschillende keren in de week met de selectie, zegt Wim Kemps, al twaalf jaar technisch directeur bij Den Bosch. „Verder worden alle speelsters individueel begeleid. Of het nu gaat om vervoer, studie of andere maatschappelijke zaken. Dat gaat zeer professioneel bij ons.”

Volgens Donners is het ook de kracht van de club dat Den Bosch de jongeren de kans geeft om te spelen. „Jonge meiden mogen ook invallen in de play-offs.” Dat blijkt: Den Bosch trad gisteren aan met zes ‘A-tjes’.

Wat Kruis vooral waardeert in de club is de rust rond de selectie. „Er wordt nooit een kampioenschap geëist. Wat wij moeten doen is jeugd opleiden en proberen mee te draaien in de top van de hoofdklasse.”

De rust werd ook bewaard in de play-offs, waarin de eerste finalewedstrijd op Hemelvaartsdag verloren ging na strafballen. En zaterdag keek Kruis’ ploeg thuis tegen een 2-0 achterstand aan voordat het met het typisch Bossche powerhockey naar 5-3 uitliep en een derde duel afdwong.

Het laatste duel was kwalitatief het minste, maar niemand in Den Bosch die daar om maalde. Een arbitraire dwaling in de slotfase bleek cruciaal: nadat Amsterdam-speelster Miek van Geenhuizen om duistere redenen met een gele kaart naar de kant was gestuurd, profiteerde de thuisclub optimaal van het numerieke overwicht: met treffers van Carlien Dirkse van de Heuvel en Maartje Paumen sleepte Den Bosch de titel binnen – verdiend, het hele seizoen overziend.