‘La Van Grunsven’ terug op haar troon

Acht weken na de geboorte van haar dochter Ava Eden werd Anky van Grunsven Nederlands kampioen dressuur. „Maar ik train alleen nog van negen tot vier.”

Eindhoven, 21 mei. - Wordt het Imke of Anky? Die vraag hield iedereen bezig voorafgaand aan het Nederlands kampioenschap dressuur in Eindhoven. Titelhoudster Imke Schellekens-Bartels (30), die vorige maand nog een zilveren medaille won bij de wereldbekerfinale in Las Vegas, gooide hoge ogen met haar door Wibi Soerjadi gecomponeerde kür The spirit of sunrise. Maar Anky van Grunsven (39), die in de maanden voor en na de geboorte van haar tweede kind geen concoursen reed, heeft zo veel klasse en ervaring dat een gebrek aan wedstrijdritme herovering van de titel niet in de weg stond.

Een paar dagen voor het NK temperde Van Grunsven nog de verwachtingen. „Ik ga er niet van uit dat ik in Eindhoven de sterren van de hemel rijd”, liet de tweevoudig olympisch kampioen per telefoon vanuit Erp weten. „Zonder wedstrijdritme maakt een mens links en rechts fouten.” Maar haar trainer en echtgenoot Sjef Janssen wist wel beter. „Anky rijdt momenteel niet op de automatische piloot; ze doet zeker volwaardig mee.”

Van Grunsven wordt in de paardensportwereld nooit onderschat. Maar toch ging er een kleine schok door het dressuurpark aan de Karpendonkse Plas toen zaterdagavond het eindklassement werd opgemaakt. Over drie wedstrijdonderdelen – grand prix, grand prix spécial en kür – had Van Grunsven een percentage van 245,645 opgebouwd. Nummer twee, Schellekens-Bartels, kwam niet verder dan 230,777 procent. De nummer drie, Alex van Silfhout, behaalde 221,320 procent.

Acht weken na de geboorte van haar dochter Ava Eden heerst ‘La Van Grunsven’, zoals haar bijnaam luidt, als nooit tevoren in de piste. Het leverde haar de dertiende nationale titel op; de eerste behaalde ze in 1990, toen nog met Bonfire.

Het was mooi om te zien hoe de Brabantse gaandeweg de titelstrijd steeds beter in haar element raakte. Maakte Salinero tijdens de grand prix, donderdag, hier en daar nog een foutje, zaterdag reed de ruin een foutloze kür. „Ik kan mij niet herinneren dat ik Anky ooit zo goed heb zien rijden”, zei juryvoorzitter Ghislaine Fouarge. „En Salinero straalde een enorme rust uit. Zo hebben we hem nog niet eerder gezien.”

Bij de prijsuitreiking van de landenwedstrijd in Aken, afgelopen augustus, sloeg het paard nog op hol, met een drie maanden zwangere Van Grunsven op zijn rug. Er moesten twee politieagenten aan te pas komen om het dier tot bedaren te brengen.

Een plagerige vragensteller wilde zaterdag weten of de evenwichtigheid van Salinero soms te maken had met het feit dat het paard tijdens Van Grunsvens zwangerschap werd getraind door Janssen. En of de voormalige bondscoach niet vaker op het dier plaats moest nemen. De kersverse kampioene keek hem een moment verbijsterd aan. „Sjef is een prima coach”, zei ze toen quasi opgewekt. „Maar als er iemand bij Salinero hoort, dan ben ik dat.”

De naam Janssen ging afgelopen weekeinde wel vaker over de tong in Eindhoven. De man die zijn functie als bondscoach neerlegde omdat hij ontevreden was over de inzet van zijn ruiters, is volgens velen in de paardensportwereld onmisbaar voor het behalen van een podiumplaats bij de Olympische Spelen in Hongkong, volgend jaar. Ook Van Grunsven leek die mening toegedaan, toen ze donderdag tegenover persbureau ANP verklaarde dat haar echtgenoot „de juiste man op de juiste plaats is”. Maar in een bomvolle perszaal kwam zij zaterdag op haar uitspraak terug. „Misschien is het beter als er een manager wordt aangesteld”, zei ze, in navolging van Schellekens-Bartels en Van Silfhout. „Iemand die verstand heeft van dressuur, maar niet per se technisch onderlegd is.”

Janssen kijkt niet om in wrok, zei hij aan de vooravond van het NK tijdens een verkenning van de piste. „Ook zonder het bondscoachschap kom ik om in het werk.” Daarbij doelde hij niet op wat misschien wel zijn belangrijkste taak voor de komende jaren gaat worden: zijn vrouw gemotiveerd houden.

Want dat de koningin van de Nederlandse dressuur aan het afbouwen is, moge duidelijk zijn. „Wat doe ik hier eigenlijk”, had zij zich donderdag nog op weg naar de ring in Eindhoven afgevraagd. „Hoor ik niet thuis, bij de kinderen?” Voor de geboorte van Yannick en Ava Eden draaide haar leven om paarden, paarden en nog eens paarden. „Maar nu alleen nog van negen tot vier.”