Het mysterie-vrouw

Foto Laure Vasconi V4932-1 Vasconi, Laure

”Ik heb een hele hoge, lichte sopraan. Mijn stem is klein, maar wel heel flexibel. Gelukkig ben ik niet meteen in de categorie zingende vogels geplaatst. Ik ben begonnen met karakterrollen. Het allerliefste zing ik Cleopatra in Giulio Cesare van Händel. En ik adoreer Mozart, al zie ik soms op tegen zijn coloraturen. Op dit moment zing ik in Die Zauberflöte de rol van Pamina in De Munt in Brussel, een rol die goed past bij mijn stem. Maar muzikaal voel ik me misschien nog sterker aangetrokken tot Strauss. Die muziek voelt ook vocaal heel comfortabel, alsof je in een warm bad plonst. Mijn favoriete componist is Britten. In The Turn of the Screw gebeuren zoveel magische dingen.”

De Franse sopraan Sandrine Piau (42) werd bekend door barokopera-producties met William Christie en Les Arts Florissants. Haar repertoire omvat muziek van Charpentier en Lambert tot aan Mozart, maar ze zong ook Verdi en Massenet. Piau werkte met dirigenten als Gustav Leonhardt, René Jacobs, Marc Minkowski en Jos van Immerseel. Een ‘openbaring’ volgde toen Philippe Herreweghe haar vroeg om in Saintes werken van Berg, Strauss, Schönberg en Debussy te komen zingen. In Den Haag zingt Piau liederen van Debussy, Chausson, Ravel, Koechlin en Zemlinsky.

„De onsterfelijke vrouw vormt de rode draad in mijn liedrecital met pianiste Susan Manoff, dat deze zomer ook op cd zal uitkomen. We hebben ons beperkt tot de Duitse en Franse cultuur, met de Mädchenblumen van Strauss, liederen van Zemlinsky, Les sept chansons pour Gladys van Koechlin, liederen van Chausson en Debussy, en de Cinq mélodies Grecques van Ravel. In al die liederen draait alles om het mysterie vrouw, de femme fatale, het vurige verlangen naar de vrouw die er niet is.

„In de cyclus van Strauss zijn de bloemen een metafoor voor de onbereikbare geliefde. Je kan haar ruiken, je kan haar voelen, maar je kan haar niet plukken. Steeds ontglipt ze je weer. In de liederen van Chausson en Debussy dromen symbolistische dichters over de onbereikbare vrouw. Het beeld wordt romantischer, maar ook wat realistischer in de liederen van Koechlin en Zemlinsky. Door Ravel wordt de vrouw speels en ondeugend bezongen.

„Het programma vormt als het ware een muzikale caleidoscoop, waardoor je de vrouw vanuit steeds andere perspectieven kan bekijken. Om haar ongrijpbaarheid te benadrukken overweeg ik me helemaal in het wit te kleden, zoals het fantoom van de opera. Maar het zou ook kunnen dat ik uiteindelijk kies voor verleidelijk zwart en rood. Door mijn hoge stem en mijn korte haar lijk ik tegenwoordig een beetje op een jongetje. Juist daarom lijkt het me leuk om het verderfelijke van de vrouw te benadrukken.”

Serie Royaal Vocaal: 26/5 20.15 uur Nieuwe Kerk, Den Haag. Sandrine Piau (sopraan) & Susan Manoff (piano) in liederen van Chausson, Debussy, Zemlinsky, Koechlin en Ravel. Res.: 0900 8282999.