‘Grand old man’ hoopt nog een week op titel

Het afscheid van Lambert Schuurs (44) is een week uitgesteld; Sittardia werd gisteren geen handbalkampioen. Na 28 jaar eredivisie stopt de man die enig is in zijn soort.

Lambert Schuurs: „Ik train gewoon knoerthard.” Foto ProShots seizoen 2006 / 2007 , 20-05-2007 sittard sittardia - volendam 24-27 lambert schuurs een op de achtergrond mark hulsbosch Mols, Jurgen

Een monument neemt afscheid. Eindelijk, op 44-jarige leeftijd en na 28 seizoenen in de eredivisie, heeft handballer Lambert Schuurs besloten te stoppen. Nog één wedstrijd en dan ontstaat een leegte in het nationale handbal die nooit meer opgevuld kan worden. Want de handballer Schuurs is uniek in zijn soort.

Bijna had Schuurs het ideale scenario voor zijn afscheid zelf geregisseerd. Hij had gisteren, omgeven door familie en vrienden, in zijn geliefde provincie Limburg met zijn geliefde club Sittardia landskampioen kunnen worden als ook de tweede wedstrijd in de finale van de play-offs tegen Volendam was gewonnen.

Maar dat gebeurde niet, omdat Volendam beter speelde, verdiend met 27-24 won en na de verrassende thuisnederlaag van een week eerder een derde en beslissende wedstrijd afdwong. Schuurs slikte de bittere pil met een glimlach in de wetenschap dat hij volgende week een tweede kans op zijn achtste landstitel krijgt.

Omdat de wedstrijd van gisteren Schuurs’ laatste had kunnen zijn, was het wedstrijdshirt van al zijn medespelers voorzien van het opschrift ‘Lambert bedankt’. Met uitzondering van het shirt met nummer acht, dat toebehoort aan de ancien van het team, die uiteraard moeilijk zichzelf kan bedanken, maar in het rugnummer en een eventueel kampioenschap ook een mooie symboliek ziet.

Voor Schuurs valt evenwel te vrezen dat zijn achtste kampioenschap er niet komt. Hij hield zich na afloop groot door tegen iedere verslaggever grootmoedig te verkondigden dat de kansen fiftyfifty zijn. Rekenkundig geen speld tussen te krijgen, maar diep in zijn hart weet ook de ervaren Schuurs dat zijn kansberekening meer op hoop dan op realiteit is gevestigd.

Volendam is simpelweg een betere ploeg dan Sittardia, met bovendien betere prestaties dit seizoen. De Volendammers eindigden bovenaan in de competitie, verloren maar drie wedstrijden en wonnen onlangs de beker. Het is onwaarschijnlijk dat Volendam zich een tweede keer in eigen hal door Sittardia laat verrassen. Mocht dat komende zondag toch gebeuren, dan is de sensatie compleet en krijgt Schuurs het afscheid dat bij zijn status past. Want de Limburger is met 312 wedstrijden voor de Nederlandse ploeg ook nog recordinternational en al koninklijk onderscheiden wegens zijn verdiensten voor de handbalsport.

Het zijn de grijzende slapen die verraden dat Schuurs ‘op leeftijd’ is, maar in het veld valt het verschil weg. Hij is nog even fanatiek als 28 jaar geleden en gaat de lijf-aan-lijf-gevechten rond de cirkel vol aan; als het zo uitkomt, krijgt een tegenstander een zwiep of deelt de grand old man tussen het jonge grut stevige beuken uit. Schuurs houdt zich alleen verre van de ‘oorlogszone’ waarin de cirkelloper, de meest vooruitgeschoven speler, zich begeeft. Zelfs het tanige lijf van Schuurs kan dat geweld niet meer aan.

Desondanks blijft de prangende vraag: hoe heeft Schuurs het handballen op niveau zo lang kunnen volhouden? Zijn antwoord is verrassend: „Door wekelijks 120 kilometer hard te lopen. Dat is mijn geheim. Ik ben fysiek dusdanig fit, dat mijn lichaam snel herstelt van zware inspanningen. Ik train gewoon knoerthard. Zoals vanochtend, toen ik nog tien kilometer heb hardgelopen. Daarnaast ben ik een streber en een zeer gedreven persoon.”

Tot voor enkele jaren was Schuurs ook nog de eigenaar van een drukkerij, maar die heeft hij verkocht. En getuige de glinstering in zijn ogen voor veel geld. „Want ik kan nu een aangenaam leven leiden”, zegt de man die zijn werkterrein heeft verlegd naar de relatief rustige handel in onroerend goed.

Hoewel Schuurs de nodige mitsen en maren opsomt, is het aannemelijk dat hij volgend seizoen trainer van Sittardia is. De club heeft hem al officieel gevraagd de huidige coach, Maurice Canton, op te volgen, maar Schuurs maakt formeel nog een voorbehoud. Hij wil bijvoorbeeld dat er meer uren wordt getraind en verschuilt zich achter de mogelijkheid dat de Limburgse buurtclubs Sittardia, V en L uit Geleen en BFC uit Beek fuseren. Gesprekken daarover zijn al enige jaren gaande, maar vooralsnog houden de sentimenten een overeenkomst tegen. „Mocht die fusie nog een jaar duren, dan ben ik bereid Sittardia tot die tijd te helpen”, zegt Schuurs, die daarmee aan duidelijkheid niets te wensen overlaat.