Eigen tuig is dikwijls het ergste

Waarom liet ik m’n zondagsrust verstoren door teletekst?

Het geluid stond niet eens aan. Ik zat onder een hoek van zo’n graad of vijftig van het toestel afgewend, zodat ik me een behoorlijk eind moest rekken om op het scherm te kijken. Bovendien was ik verdiept in het Ontwerp van Wet tot afsluiting en droogmaking van de Zuiderzee, zoals door de Zuiderzee-vereniging afzonderlijk openbaar gemaakt in mei 1901. Het stuk begint met een brief van koningin Wilhelmina aan de Tweede Kamer der Staten-generaal (aanhef: Mijne Heeren, want vrouwen bestonden niet in de politiek), die in twee zinnen vertelt waar het om gaat. Daarna besluit zij haar boodschap als volgt:

‘En hiermede, Mijne Heeren, bevelen Wij U in Godes heilige bescherming. Het Loo, den 7den Mei 1901’.

Ik bedoel: kan een mens zich vacuümverpakter tegen invloeden van de moderne buitenwereld afschermen?

Maar iets in het nieuws, of in m’n karakter, of in m’n gebrek aan concentratie was sterker dan ikzelf. Ik was nog niet eens halverwege de financiële paragraaf (‘door de droogmaking te beperken tot de beide westelijke polders wordt bij uitvoering van de wet de uitgaaf tot 95 millioen en de tijd van uitvoering tot 18 jaren beperkt’) toen ik me in de richting van het kijkglas rekte, en daarop las:

‘Anne Frank Huis beklad’.

‘Wel ggggg’, welde spontaan in m’n keel op – maar ik ben er al jaren op geprogrammeerd zowel de kool als de geit als de Bond tegen het Vloeken te sparen, dus ik hield me bijtijds in.

Wie haalt het in z’n hersens om het Anne Frank Huis te bekladden?

Stond er weer eens niet bij.

Tuig natuurlijk, daar zijn we het gauw over eens. Maar wat voor tuig? Blank tuig? Gekleurd tuig? Christelijk tuig? Mohammedaans tuig? Lonsdaletuig? Hofstadgroeptuig?

Ik vind het een publiek belang dat ze zulke relevante details er in het nieuws onmiddellijk bij vertellen. Daar zal de Commissie Gelijke Behandeling wel weer tegen protesteren, maar in het geval van zulke kwesties ben ik niet geïnteresseerd in gelijkheden, maar in verschillen. Als morgen een Nederlandse atleet de honderd meter onder de negen seconden loopt, en het is toevallig een vrouw (die dan dus zo goed als zeker geslikt heeft of gespoten), dan gaan we de gelijke behandeling toch zeker niet ook op haar toepassen, en haar geslacht verdonkeremanen?

Zaterdag was ik op dat punt al geprikkeld geraakt door een bericht in Trouw waarin iemand van Milli Görüs met een jihad dreigde (die lui weten precies in welke krant ze het best onrust kunnen zaaien) als aan de Amsterdamse Baarsjes een omstreden moskee niet zou worden gebouwd. Nou was daar geen uitleg bij nodig, want als het om moskeeën gaat, en iemand dreigt namens Milli Görüs met dood en verderf, hoef je niet verder te vragen. Turks tuig.

Maar voor hetzelfde geld sta ik morgen voor de Haarlemse rechter die van de week de arme Mark Rutte (elke peiling een zetel minder) wegens rassendiscriminatie heeft veroordeeld omdat hij ooit heeft opgeroepen om vooral te letten op frauderende Somalische allochtonen – en hang ik.

In de loop van de zondag werden toedracht en samenhang van de gebeurtenissen rond het Anne Frank Huis trouwens allengs duidelijk. Van bekladden bleek geen sprake. Het ging om wat – ander soort politieke correctheid – ook wel ‘graffitikunst’ wordt genoemd. De spuiters waren misschien al in de Jordaan begonnen, troffen een foto-expositie op de Westermarkt, gaven op de Prinsengracht allerlei gevels een beurt, en besmeurden ten slotte ook het huis van Anne Frank, zonder waarschijnlijk te weten wie dat was. Moslims werken veel doelgerichter.

Zo werd het ten slotte duidelijk: eigen tuig had mijn zondag verstoord.

Lees alle eerdere columns op nrc.nl/blokker