VS: opvolger van Wolfowitz wordt een Amerikaan

Na het langverwachte vertrek van Wereldbank-president Wolfowitz is de strijd om zijn opvolging in alle hevigheid losgebarsten. Het Witte Huis liet gisteren weten dat president Bush er hard aan werkt een Amerikaanse opvolger te nomineren.

Onder de namen die de ronde doen bevinden zich voormalig Fed-voorzitter Paul Volcker, staatssecretaris van Financiën Robert Kimmitt en handelsgezant Robert Zoellick.

De Amerikaanse minister van Financiën Hank Paulson maakte bekend dat hij, na afstemming met andere landen, Bush zal helpen de juiste kandidaat te vinden. Maar hij benadrukte dat het wederom een Amerikaan zal zijn. „Ik zie geen reden waarom dit zou moeten veranderen, en ik zie alle redenen waarom het belangrijk is dat de Wereldbank door een Amerikaan zal worden blijven geleid.

Van oudsher is de topman van het Internationaal Monetair Fonds een Europeaan en die van de Wereldbank een Amerikaan. Maar er zijn steeds meer politici die deze traditie openlijk ter discussie stellen. Bert Koenders, minister van Ontwikkelingssamenwerking, liet gisteren weten dat de kwaliteit van de kandidaat belangrijker is dan zijn nationaliteit.

Herman Wijffels, die een onderzoek naar de promotie en beloning van Wolfowitz’ leidde, verklaarde gisteren tegenover het RTL Journaal dat een compromis is bereikt dat de opvolger van Wolfowitz weer een Amerikaan moet zijn. „Alleen onder deze voorwaarde konden de Amerikanen leven met het vertrek van Wolfowitz”, aldus Wijffels. „Om aan de Amerikanen duidelijk te maken dat het ons gaat om de persoon Wolfowitz, is er de bereidheid om akkoord te gaan met iemand van Amerikaanse nationaliteit.”

In een interview met de Volkskrant liet Ad Melkert weten niet beschadigd te zijn door de affaire. Melkert, die in de functie van voorzitter van de ethische commissie nauw betrokken was bij de herplaatsing van Wolfowitz’ vriendin, kreeg de laatste weken regelmatig kritiek op zijn rol. Wijffels noemde het advies van de commissie „geen toonbeeld van helderheid”. Volgens Melkert treft hem geen blaam.

Wereldbank: pagina 22