‘The H’ toont Havana als kunstwerk

Het Cubaanse lifestyle-tijdschrift ‘The H’ bevat artikelen over hippe en succesvolle Cubanen. Het is ongebruikelijk brutaal voor een eiland dat grossiert in communistische kranten. Het verschijnt dus alleen op internet.

Marcel Haenen

Het leukste gedeelte gaat over de koelkasten. In het kader van de energierevolutie is Cuba bezig de kolossale, ruim vijftig jaar oude, pre-revolutionaire Amerikaanse koelkasten te vervangen door zuinige Chinese modellen. De Cubaanse kunstenaar Marío Gonzalez heeft collega’s uitgenodigd om de afdankertjes tot kunstwerken om te toveren, met als enige restrictie dat de ijskasten ook na de conversie functioneren. 52 unieke freezers zijn het resultaat.

Foto’s van de koelkastkunst hebben een prominente plek in The H, een Spaans en Engelstalig boekwerk dat naar eigen zeggen ‘Havana’s essential lifestyle guide’ is. Het is een prachtig vormgegeven, bijna 200 pagina’s tellend jaarboek met artikelen en vooral veel mooie foto’s over Cubaanse architectuur, mode, kunst, uitgaan en andere aangename dingen op het Caraïbische eiland. Het recente nummer voor 2007/2008 bevat vooral artikelen over succesvolle, hippe Cubanen.

Ongebruikelijk, brutaal drukwerk op het eiland waar de bewoners voor eigentijdse informatie over de samenleving al bijna vijftig jaar zijn aangewezen op communistische kranten. En die grijze, acht pagina’s tellende dagbladen bevatten niets dan toffe tijdingen uit de eigen heilstaat, rampnieuws uit het buitenland en enkel zwart-wit foto’s.

In The H daarentegen is Havana één bruisend kunstwerk. „We willen laten zien dat Cuba heel wat meer te bieden heeft dan sigaren, rum en oude Amerikaanse auto’s. Er zijn hier erg veel mooie dingen die totaal onbekend zijn”, zegt Sebastiaan Berger. Hij werkt op het eiland voor de investeringsmaatschappij Ceiba Investments Ltd. en is een van de initiatiefnemers en geldschieters van The H.

Het communistische Cuba is volgens hem veel te bescheiden in het verkopen van de interessante culturele uitingen op het eiland. „De regering legt er te weinig nadruk op. Terwijl één van de voornaamste redenen dat ik het hier al elf jaar weet uit te houden, is dat er ontzettend veel leuke culturele evenementen zijn. Je kunt van salsa genieten, van opera’s of fotografie. Ondanks het internationale isolement van Cuba is er veel artistieke kwaliteit.”

Het aanvankelijke plan van de makers was om The H driemaandelijks op de markt te brengen. Het blad zou in Cuba moeten dienen als gids voor de Cubanen maar ook voor de ruim twee miljoen toeristen die het eiland jaarlijks bezoeken. Maar tot nu toe is er van de Cubaanse autoriteiten – het Instituto del Libro – geen toestemming om het product op het eiland te distribueren. Er staat overigens geen onvertogen woord in.

„Ik vermoed dat de Cubaanse autoriteiten The H een te gedurfde publicatie vinden. En dus is het op dit moment makkelijker om de lokale distributie vooralsnog niet toe te staan en neen te zeggen in plaats van ja. Er is altijd wel een stuk dat ze liever niet zien of er staan foto’s in die ze als te seksistisch beschouwen”, zegt Berger. The H wordt daarom voorlopig voornamelijk gedistribueerd via het Internet. Het in Spanje gemaakte boek – zonder reclames – kost 29 dollar. „Ik denk dat we iets heel bijzonders aan het maken zijn”, zegt Berger.

De Spanjaard Romulo Sans is hoofdredacteur van The H. „Ik nodig Cubaanse en buitenlandse artiesten, fotografen en journalisten uit om bijdragen te leveren. Het criterium is steeds: wat is er nieuw op kunstgebied in Havana? Welke artiesten verdienen meer bekendheid? En welke nieuwe verhalen zijn uit een artistieke invalshoek te vertellen over Cuba?”

In het jongste nummer staan portretten van een geslaagde pianist als Harold López-Nussa en regisseur Pavel Giroud. Jonge architecten laten een Havana zien waarin meer wordt gedaan dan het restaureren van koloniale gebouwen. En beroemde Cubanen tonen hun favoriete plek in Havana. The H gaat nu vrijwel volledig over de hoofdstad, maar in het volgende nummer zal veel aandacht worden besteed aan de centraal op het eiland geleden provinciehoofdstad Santa Clara. „Daar gebeuren hele underground-achtige dingen die we zelfs in Havana niet zien”, zegt Sans.

Op zaterdagavond bijvoorbeeld verzamelt de hippe Cubaanse goegemeente zich in de openlucht bar El Mejunje vlak bij het centrale plein van Santa Clara. Daar zie je het spektakel van wat de Cubanen ‘transformaties’ noemen. Zo’n vijfhonderd wufte homoseksuele jongeren dansen er op westerse discomuziek. Voor de deur houdt de nationale revolutionaire politie de wacht.

www.theHmagazine.com & www.theharte.com