Sport & oorlog

Kapitein Joost (uiterst rechts op de foto) tijdens het volleybaltoernooi. „In Afghanistan heb je als militair nauwelijks de tijd om je hoofd leeg te vegen.” Foto ministerie van Defensie Afghanistan, Uruzgan, Tarin Kowt, Kamp Holland. 4 maart 2007 Foto: Tijdens de uitzending word er ook tijd vrij gemaakt voor sport en ontspanning. HILCKMANN, SJOERD

Stel je bent tien dagen op patrouille geweest in Afghanistan. Je hebt net je materiaal schoongemaakt. Doet wat praktische klussen op de compound. Maar in je lijf en geest huizen de indrukken van de dagen die achter je liggen. Flarden van gesprekken, geuren, beelden die de revue passeren. „Op zo’n moment is het belangrijk om te sporten”, zegt kapitein Joost (32) die in Tarin Kowt staflid is van de taskforce. „Buiten de poort werk je voortdurend onder hoogspanning. De opdrachten zijn gecompliceerd en er hangt altijd een deadline aan. Daardoor heb je nauwelijks de tijd om je hoofd leeg te vegen.” De vriendschappelijke concurrentie op het sportveld heeft volgens hem een verbroederende werking, op een andere manier dan bij de patrouilles. „In beide gevallen meet je je krachten. Maar tijdens het sporten kun je je ontspannen.” De taskforce in Tarin Kowt telt zo’n 900 mannen en vrouwen, die allemaal sporten. Zo werd er onlangs een halve marathon gehouden, en de fitnessruimte is een populaire ontmoetingsplek. „De meeste militairen doen aan hardlopen”, zegt Joost, die voor ‘Afghanistan’ al eens naar Cyprus werd uitgezonden. „Maar ook volleybal wint aan populariteit.” Toen er vorige maand een volleybaltoernooi werd gehouden, was hij een van de eersten die zich aanmeldde. „We speelden met een man of tachtig. Helaas heeft mijn team niet gewonnen. Maar de vreugde was er niet minder om.”

Danielle Pinedo

Dit is de derde aflevering in een serie over sporten in oorlogstijd.