Modeziekten en kwakzalverij

Dr. Cees Renckens werd door Marion de Boo aan het woord gelaten over `hedendaagse modeziekten` als RSI, ME, fibromyalgie, bekkeninstabiliteit en whiplash (`Modeziekten en kwakzalverij`, Wetenschapspagina, 1 mei). Deze voorzitter van de Vereniging tegen Kwakzalverij analyseert op wetenschappelijke wijze wat er aan de hand is in al deze gevallen: wat huilerige kraamvrouwen; een term (bekkeninstabiliteit) die zo angstaanjagend klonk dat het meteen hype werd; iedereen heeft wel eens pijn in zijn pols (RSI); mensen krijgen aandacht, medelijden, liefde, soms ook een uitkering.

Ik hoop niet dat Renckens in zijn proefschrift op dezelfde wijze heeft geredeneerd als hier in dit interview en dat deze manier representatief is voor de opvatting over wetenschap in zijn beroepsgroep. Renckens verwart hier etiketten die (overigens in de meeste gevallen door leden van zijn beroepsgroep) op (deels) onverklaarde symptomen zijn geplakt met de werkelijkheid van mensen die pijn lijden, niet meer kunnen lopen of niet meer uit hun bed kunnen komen van vermoeidheid. De medische `wetenschap` schiet hier tekort, en dat tekort wordt door Renckens toegedekt met het strenge oordeel van aanstellerij.

Men zou eigenlijk evengoed naar alternatieve genezers kunnen gaan, vrees ik.