De Tour fietsen in Londen: helm op!

Jeannette van Ditzhuijzen rijdt in Londen alvast de proloog van de Tour de France. Ze ziet onderweg hordes fietsers, herten en roeiers – en een paar beefeaters buiten dienst

De Tour de France begint dit jaar op 7 juli in hartje Londen. Dan rijden 186 renners de proloog, een tijdrit van acht kilometer. De etappewinnaar doet die afstand in minder dan tien minuten. Wij gebruiken aanzienlijk meer tijd, maar zien wel alle bezienswaardigheden onderweg.

Op de website www.tourdefrancelondon.com kun je de route van de proloog downloaden. Voor de zekerheid hebben de organisatoren ook een veiliger alternatief gemaakt, zodat de toerist niet over het drukke Whitehall en Victoria Street hoeft te fietsen. Maar dat is onze eer te na: we rijden de hele proloog, vanaf de start in Whitehall tot het einde op The Mall. Het is toch een rustige zondagochtend, dus we wurmen ons wel door het jachtige verkeer heen. Een dubbeldekker vol toeristen probeert ons te snijden als we de Big Ben passeren, maar we laten ons niet van de weg jagen.

beefeaters buiten dienst

Eenmaal gewend aan de drukte en het links rijden bevalt het ons wel om Londens beroemde iconen per fiets te bekijken: de Houses of Parliament, Westminster Abbey en natuurlijk Buckingham Palace. Twee beefeaters buiten dienst poseren met toeristen, als we bij het paleis links afslaan, een brede, beboomde laan in. Jammer dat de renners daar straks geen oog voor hebben. Die jakkeren voort naar de Wellington Arch, waar ze gelukkig niet als peloton doorheen hoeven. Dat zou ook nooit lukken, omdat het pad maar een meter of vier breed is.

Via een drukke oversteek belanden we in het prachtige Hyde Park waar het heerlijk fietsen is. Nou hebben we van fietsverhuurder Go Pedal ook de lekkerste huurfietsen gekregen waarop we ooit hebben gereden. Niet goedkoop (vanaf ca. 35 euro per dag), maar daarvoor levert hij ze bij je hotel af en komt hij ze ook weer halen. Ze hebben een halfrond stuur dat doet denken aan dat van de Easy Rider motoren uit de jaren zestig. Je kunt er uren op rijden zonder moe te worden.

Bij Serpentine Gallery stappen we even af. Er worden telkens wisselende exposities gehouden van moderne kunstenaars, dit keer van Puerto-Ricanen: er staat een soort betonnen bunker met diverse openingen waaruit instrumenten steken, die keiharde oorlogsmuziek voortbrengen. Daar hebben de renners straks ook al geen tijd voor, laat staan voor een kop koffie in een van de cafés.

We zijn inmiddels ruimschoots over de helft, passeren nog één keer de koningin en bewonderen het fraaie, vergulde Canada Gate aan onze linkerhand. De drukte is enorm: het zijn op zondag niet zozeer de auto's waarvoor je moet oppassen, als wel de voetgangers die als dollen door elkaar heen lopen. Die zullen straks wel het veld moeten ruimen als de 186 renners één voor één op de brede Mall finishen.

De kennismaking met fietsen in Londen smaakt naar meer en we volgen het advies van Simon Ford van Go Pedal op: met behulp van de gratis fietskaarten van Londen (verkrijgbaar bij fietsverhuurders en diverse Underground-stations) vinden we de weg naar Kings Road. Druk, zoals hij al zei, maar leuk: vol trendy winkels, terrassen en pubs. Bij Putney Bridge slaan we rechtsaf. Vanaf nu kunnen we aan één stuk door autovrij langs de Theems peddelen, met rechts trainende roeiers en links een overdaad aan groen en hier en daar een café.

fiets gratis in de metro

Uiteindelijk bereiken we het hoog gelegen Richmond Park (duizend hectare) waar het uitstekend fietsen is en we op een paar meter afstand kuddes herten zien.

Terug naar het centrum nemen we lekker makkelijk de ondergrondse. In het weekeinde en door de week buiten de spits mag de fiets mee, gratis nog wel. Dat vinden wij Nederlanders altijd leuk en het is prettiger dan al die tientallen kilometers terugfietsen.

De vraag is of we nog meer Tour de France doen. De eerste etappe van Londen naar Canterbury beslaat 218 kilometer. Hmm. Iets te veel voor een dagje toeren. Tot Greenwich dan? Eén blik op de officiële route leert dat dat geen pretje wordt. De karavaan gaat over veel te drukke wegen. Dus bedenken we een alternatieve etappe naar Greenwich: bovenlangs via het Regents Kanaal. Als we de volgende ochtend op pad gaan, worden we zowat omver gereden door hordes fietsers – sommigen in pak. Ze racen richting de City, die wij juist proberen te ontvluchten.

auto ‘s op de fietsstrook

Dit drukke fietsverkeer is een gevolg van burgemeester Livingstone’s beleid. Om auto’s uit het centrum te weren, voerde hij niet alleen een hoge tolheffing in, hij toont zich ook een krachtig stimulator van de fiets. Helaas hebben lang niet alle automobilisten dat door. Die parkeren vrolijk midden op de groene fietsersstrook, zodat je telkens moet uitwijken. Of ze staan bij de stoplichten op de groene baan waar fietsers mogen voorsorteren. Maar een kniesoor die daarop let bij vijfhonderd kilometer aangelegd fietspad en nog eens vierhonderd in de maak voor 2010.

Bij Victoria Park is de rust weergekeerd en kalmpjes peddelen we naar Canary Wharf, Londens tweede financiële centrum. Hier rijden we tussen glazen wolkenpaleizen met namen als Barclays, Ogilvy en Credit Suisse. Taxi’s rijden af en aan, en aan de Theems zijn de terrassen bevolkt door lunchende zakenlieden. Wij fietsen door naar het zuiden en bereiken Greenwich via de voetgangerstunnel. Na een bezoek aan het zeventiende-eeuwse Queens House rijden we langs de Theems terug naar het centrum.

We hebben dan wel niet dé Tour gereden, leuk was het wel, fietsen in Londen. En we hebben een stuk meer gezien dan de racers van de Tour. Die zien straks alleen maar asfalt.

www.gopedal.co.ukwww.visitbritain.nlwww.lcc.org.uk