De deuren openduwen als de bus rijdt

Veel buschauffeurs in Utrecht rijden liever niet op lijn 7. Groepjes scholieren zorgen er ’s middags voor overlast onderweg naar huis. „Weet je wat het is? Hij is kaas, ik ben mocro.”

Ineens is het druk in lijn 7. Het is maandag tien over drie, de scholen zijn uit. Bij de halte Loevenhoutsedijk zijn ongeveer twintig scholieren ingestapt, bijna allemaal uit de brugklas en de tweede. Uitgelaten rennen ze naar de achterste banken. Een groepje van vijf jongens heeft ontdekt dat ze de deuren kunnen openduwen terwijl de bus rijdt. „Kankerlijers!”, schreeuwen ze naar elke fietser en voetganger.

De Utrechtse buslijn 7 pendelt tussen Overvecht en Kanaleneiland. In beide wijken veroorzaken groepen jongeren overlast, en de laatste tijd zijn dat steeds vaker nog kinderen. Voor veel chauffeurs is dat geen nieuws. Lijn 7 is berucht, vooral tussen drie en vier uur ’s middags.

„Studenten”, zegt een van de jongens bij de deuren, als ze de halte vlakbij de hogeschool naderen. De vijf vormen een ketting rondom de achterste ingang. De deuren gaan open, want studenten met een ov-kaart mogen achterin instappen. Maar de jongens laten een groepje van drie er niet door. „Staan blijven!”, schreeuwt een van de jochies in het gezicht van de student die een kop groter en waarschijnlijk zes jaar ouder is. „Als wij voorin moeten instappen, dan jullie ook.” De studenten denken er met geduld en een glimlach wel langs te mogen, maar de rest van de rit staan ze een tree lager, tegen de deur geduwd, terwijl hun belagers hen in het gezicht schreeuwen.

De rest van de scholieren kijkt toe met ingehouden adem. „Ah joh, laat ze erlangs”, probeert een meisje met een rode hoofddoek. „Nee man”, zegt de stoerste van het groepje, „weet je wat het is? Hij is kaas, ik ben mocro. Hij mag achterin instappen, ik moet voorin. Fok dat.” Hij staat tegenover een student met een FC Utrecht-shirt. Hij niest er opzettelijk op. „Je bent een zakdoek voor me.” Daarna aait hij hem pesterig langs zijn wang. De student reageert woedend en heft zijn hand. „Raak me niet aan jongen!”, schreeuwt de Marokkaanse jongen. De andere studenten manen hun vriend tot kalmte. „Laat maar, we zijn er bijna.” Het rustpunt Utrecht CS is in zicht. Daar stroomt de bus leeg en aan de voorkant weer vol met scholieren die naar Kanaleneiland moeten.

Volgens vervoersbedrijf GVU is het aantal incidenten op alle lijnen de laatste jaren gedaald en geven klanten een 7,9 voor de veiligheid in de bus. Hoeveel incidenten er plaatsvinden op lijn 7 wil GVU niet zeggen, om „niet één lijn te stigmatiseren”.

Veel chauffeurs zeggen er tegenop te zien als ze op lijn 7 worden ingeroosterd. „Er rijdt regelmatig politie in burger mee”, zegt chauffeur Jan de Leeuw. „Ik heb tot nu toe weinig last gehad, maar ik rijd pas een half jaar voor de GVU. Ik heb van collega’s gehoord dat ze op die lijn in hun gezicht zijn gespuugd.” Een chauffeur die niet met naam in de krant wil, kreeg deze winter een steen door de ruit.

Toch heeft niet elke chauffeur problemen met lijn 7. Chauffeur A. Brahim zegt dat hij nog nooit iets heeft meegemaakt op de lijn. „Soms dreigt er iets te gebeuren, maar dan waarschuw ik via de intercom. Dan houden ze zich wel rustig. Dat ligt niet aan mijn Marokkaanse afkomst, veel Nederlandse chauffeurs houden het ook rustig.”

Brahim heeft zojuist een discussie gehad met een oudere Nederlandse chauffeur, die zittend voor de koffiekeet vertelde over lijn 7. „Het zijn altijd Marokkaanse jochies”, zei die chauffeur. Brahim: „Hij rijdt al 35 jaar en ziet steeds dezelfde groep overlast veroorzaken. Maar sommige chauffeurs worden al chagrijnig als ze Marokkaanse jongens bij de halte zien . Dan roep je het over je af.”

Op een andere rit van lijn 7 staat het weer bomvol bij halte Loevenhoutsedijk. De bus is nog half leeg, maar die rijdt door alsof de scholieren er niet staan. Eenmaal op het centraal station komt een aantal jongetjes alsnog mopperend lijn 7 binnen. Het was al de tweede bus die hen negeerde, zeggen ze.

Een dinsdag, kwart over drie. De bus stroomt weer vol. Een groepje gesluierde meisjes verzorgt vandaag de soundtrack van lijn 7, een mix van Arabische liedjes en R ’n B uit mobieltjes. De kinderen buitelen over elkaar, de schooldag is ten einde. De chauffeur vindt het een prima ritje. „Er is toch niets gebeurd? Gewoon een lekker volle bus.”