Asperges op z’n Limburgs

In het land van herkomst eet Joep Habets asperges, met een plakje kiwi

Je hoort wel zeggen dat de mens in stad vervreemdt van de productie van zijn voedsel, maar op het platteland is het niet veel beter. Je kunt door het Hollandse weidelandschap rijden en nauwelijks koeien zien. In Brabant moeten er tienduizenden geiten worden gehouden, maar waar? En als het Eten-eetteam rondreist bij Horst, het centrum van de Noord-Limburgse aspergeteelt, dan is er van alles te zien, maar slechts sporadisch manifesteren zich de aspergebedden.

Het was ook niet zo’n geweldig idee om op de bonnefooi naar Limburg te rijden in de veronderstelling dat daar in deze tijd van het jaar ‘overal asperges zijn te eten’. Inderdaad, er zijn overal asperges te eten, maar wij zijn niet enigen die daar op uit zijn.

Uiteindelijk komen we terecht aan het laatste vrije tafeltje in eetcafé Maaszicht in Broekhuizen, recht tegenover de afrit tot het veer over de rivier. Het zicht op de Maas wordt deels ontnomen door een pannekoekenhuis en het gastronomisch restaurant van het Maashotel aan de oever. Deze culinaire infrastructuur vindt zijn vervolmaking in mobiele snackbar “Het Maaspareltje” op het naastgelegen parkeerterrein.

Het eetcafé is in deze entourage de spil van het plaatselijke verenigingsleven, getuige de foto’s van de carnavalsviering en optredens van de harmonie. In Maaszicht blijkt zich dan ook vooral de lokale bevolking op te houden. Er zijn twee grote gezelschappen, wat echtparen, eters in familieverband, enige toeristen en passanten, zoals een groepje wandelvrouwen van in de vijftig, dat bij het bestellen niet over een nacht ijs gaat en alle keuzemogelijkheden zowel onderling als met de geduldige bediening grondig doorneemt. Aan de bar slaan wat solitairen zwijgzaam de andere gasten gade. Af en toe steekt een voorbijganger zijn hoofd om de deur, roept iets guitigs tot de aanwezige autochtonen en vervolgt daarna zijn weg.

Maaszicht biedt het populair culinair repertoire, te beginnen met het mandje stokbrood met kruidensmeersel. Wij wijden de maaltijd aan de asperge. De romige soep is genereus gevuld met stukjes asperges. Mijn tafelgenoot karakteriseert de salade van asperges, gerookte zalm en bladsla met remouladesaus als fris.

De asperges ‘op z’n Limburgs’ blijken een traditionele behandeling te hebben ondergaan. Op het bord ligt een rechtvaardige portie asperges, zonder veel plichtplegingen gekookt. Er had meer zout in het kookwater gemogen, maar even gelukkig als terecht is er in elk geval geen suiker in gekieperd. De net nog beetgare asperges gaan vergezeld van een kloeke hoeveelheid gekookte ham en twee halve gekookte eieren.

Uit vrees dat we dat wellicht niet genoeg zouden vinden is het bord fleurig opgetuigd met een stilleventje van een gespleten maïskolfje, een halve druif, een schijfje sterfruit en nog zo het een en ander. Ik mis alleen het plakje kiwi. In de begeleidende schaaltjes treffen we gekookte krieltjes aan, gesmolten boter en nootmuskaat. Er is een breed samengestelde gemengde salade en, warempel, daar is ook het plakje kiwi.

Het is geen gastronomisch hogeschoolwerk en hier en daar heeft de groothandel waarschijnlijk wat geholpen, maar dat kan ook niet anders voor nog geen dertig euro per persoon, inclusief een paar glazen wijn en koffie. En de borden gaan schoon op, behalve het stilleventje. Dat gaat onverrichter zake terug naar de keuken.

Eetcafé Maaszicht, Veerweg 2 Broekhuizen, 077 4631866