Mannenintimiteit in een donkerblauwzwart debuut Sir

Azuloscurocasinegro. Regie: Daniel Sánchze Arévalo. Met: Quim Gutíerrez, Marta Etura, Antonia de la Torre. In: 5 bioscopen. **

Om als debutant te fluisteren, zo zacht dat het resultaat donkerblauwbijnazwart is – Azuloscurocasinegro – vereist lef. De eerste film van Daniel Sánchez Arévalo (Madrid, 1970) subtiel noemen, klinkt echter bijna nog te groot voor zijn verhaal over de haat-liefde intimiteit tussen vaders en zonen, broers en schoolvrienden. De nuances die hij in al die soorten liefde aanbrengt zijn ook ‘donkerblauwbijnazwart’, nauwelijks waarneembaar, maar oh wat geeft dat donkerblauwbijnazwart een rijk palet. En dat zwart, dat slaat natuurlijk ook op het randje zwarte humor waarmee Sánchez Arévalo de bijna homo-erotische vriendschap tussen hoofdpersoon Jorge en jeugdvriend Israel omkadert.

Jorge is een adolescente held die niet tot handelen komt. Maar hij moet. Hij moet! Hij moet zich niet zoals Hamlet afvragen ‘to be or not to be’, maar ‘to do or not to do’.

Zijn ziekte is twijfelzucht. Maar dankzij een regisseur die hem een mens blijft vinden en zo de toeschouwer hem voor zich in laat nemen, mag hij aan dat zwart ontsnappen. Bijna.

Dana Linssen