Hopkins is weer een psychopaat in ‘Facture’

Fracture. Regie: Gregory Hoblit. Met: Anthony Hopkins, Ryan Gosling, David Strathairn, Rosamund Pike, Embeth Davidtz, Billy Burke e.a. In: 51 bioscopen.

In films zijn zelden mensen te zien die gewoon moe zijn. Niet moe omdat ze net een groot avontuur achter de rug hebben of lijden aan slapeloosheid, maar moe omdat ze dag in dag uit te hard werken, te veel van hot naar her rennen en te weinig nachtrust krijgen. De jonge, ambitieuze officier van justitie Willy Beachum in de thriller Fracture is zo iemand. Ryan Gosling speelt hem afgemat. Vlak voordat de veelbelovende jurist kan overstappen naar een lucratieve baan in de private sector, moet hij het opnemen tegen de intelligente psychopaat Ted Crawford (Anthony Hopkins), die zijn overspelige vrouw heeft neergeschoten in een bijna perfect uitgevoerde misdaad. Zelfs als langzaam tot Beachum doordringt dat hij de zaak op routine niet gaat winnen, blijft de grijze nevel van slaperigheid over hem hangen, inclusief de lichte, niet onaangename roes die daarbij hoort.

Gosling probeert zo iets origineels te doen met zijn rol in wat verder een standaardthriller is. En niet zonder risico: slaperigheid tart immers alle wetten van het drama.

Anthony Hopkins daarentegen neemt helemaal geen risico’s. Als Hannibal Lecter heeft hij ontdekt hij hoe hij het liefst een krankzinnige speelt: kalm en onderkoeld, met een permanente hint van borrelende waanzin. In Fracture is die stijl dicht in de buurt van een trucje gekomen. De kijker vraagt zich ook af waarom dit ijskonijn in vredesnaam een crime passionel pleegt. Zo’n bizar karakter met zo’n normaal motief als wraak voor overspel; dat schuurt. Daar had Hopkins als Hannibal the cannibal geen last van.