Zwart licht

Op de hoek van de straat stond een zwarte betonmolen. Prachtig ontwerp en zo te zien helemaal nieuw. Er stond een hek omheen. Een jongetje keek er vol bewondering naar.

In het centrum van de stad stond nog z’n ding met hek eromheen. Nieuwe trend in bouwland, dacht ik en fietste verder. Toen ik weer zo’n nieuwe betonmolen zag, keek ik iets beter en zag ik een gigantische bouwlamp. In een flits wist ik het: de brandgrens van Rotterdam.

Toen ik ’s avonds weer terug naar huis ging – ik fiets nooit dezelfde weg terug – zag ik de ene na de andere lamp. Ineens zagen ze er mysterieus uit. Ik moet doorfietsen, dacht ik. Vraag me niet waarom.

Jet Manrho