Hond

En alweer hebben wij een spectaculaire primeur voor u, trouwe luisteraar van het nachtelijke radioprogramma Meniscus & Co. In onze plattelandsstudio is aangeschoven Birillo, de hond van Ivan Basso. Een hond kan niet praten? Ons medium Jolanda staat borg voor een adequate transmissie in mensentaal. Welkom Birillo!

Een bak vers water was wel het minste geweest.

O, u ziet niets in de kruidenlikeur van onze turfbodem? Jolanda weet er anders wel weg mee, zie ik. Zullen we mekaar voor het gemak tutoyeren?

Dat heeft niet mijn voorkeur.

Juist.

Jolanda zou het op prijs stellen wanneer u uw sigaar doofde. Het rookgordijn staat een prettig gesprek in de weg.

U vraagt en wij draaien, zeggen wij bij Meniscus & Co. Terzake nu. Uw baas, Ivan Basso, gebruikte uw naam als code om onherkenbaar te blijven als klant van de sportieve bloedtransfusiedienst die gerund werd Eufemiano Fuentes te Madrid. Ik neem aan dat u zich genomen voelt?

Er zijn ergere dingen. Ik ken honden in mijn straat die letterlijk genomen zijn door hun baas.

Die honden hebben het Journaal niet gehaald. U bent wereldnieuws. U werd genoemd op CNN.

Ja, ik ben gevleid.

Voor een hond bent niet op uw mondje gevallen.

U zegt het.

Goed, uw baasje verklaart dat hij bloed had laten aftappen door Fuentes; hij verklaart zelfs dat hij dat bloed feitelijk had geserveerd voor de Tour van 2006, ware het niet dat zijn ploeg CSC hem in paniek naar huis stuurde als besmet Fuentesgeval, wat nog een gelukkige omstandigheid was, want anders hadden we bovenop Floyd Landis nog een tweede discussiepunt gehad.

Gek dat u over Floyd Landis begint. Die heeft geeneens een hond.

Hoe is het om hond te zijn van een gevloerde kampioen?

Mijn baasje is niet gevloerd, mijn baasje is topsporter: hij zocht de weg van de minste weerstand. Helaas bevond hij zich op het verkeerde moment op de verkeerde plaats.

Uw baas speelde het slim. Hij bekende alleen maar voornemens te zijn geweest zich te prepareren. Het kwam er alleen niet van.

U denkt toch niet dat hij in zijn eentje de last van een eeuw wielersport op zijn nek ging nemen. Ik kan hem hierin niet afvallen.

Trouw als een hond bent u wel.

Noem het een menselijke eigenschap. Ik was zijn vertrouwenspersoon. Op lange wandelingen door de moerassen vertrouwde hij me zijn twijfels toe. Ik ben de enige die zijn diepte heeft kunnen peilen. Veel bijzonders heb daar overigens niet aangetroffen: heb erbarmen met hem.

Hallo, de wielrenner als sul is sinds het epotijdperk uitgestorven. De hedendaagse wielrenner is glad als een beurszwaluw: winst gaat voor de passie. Waarom verdedigt u degene die uw naam misbruikt, Birillo?

Wat doet de naam van een hond er toe. Dit is de tragiek van de topsport: de voortschrijdende sportmedische wetenschap creëert meer beesten dan helden.