Hoe is het met Ivanhoe?

Hoe is het met Ivanhoe? beste boeken van de week Er is veel ouderwets aan Walter Scotts Ivanhoe (Athenaeum Polak & Van Gennep, € 24,95). Maar ook in de nieuwe vertaling blijft de ridderroman geestig en spannend, aldus Atte Jongstra. ‘Het eigenaardigste aan Ivanhoe (1819) is misschien wel dat de hoofdpersoon vrijwel voortdurend afwezig is. Heel ongebruikelijk voor de 19de eeuw. Een roman waarin de titelheld slechts nu en dan opduikt herinner ik me alleen van lang na Walter Scott. Maar verder is Ivanhoe een ouderwetse roman, waarin je je vaak afvraagt hoe het toch met de hoofdpersoon zou zijn. Scott komt ons voor als ontzaglijk wijdlopig. Er lijkt vaak geen einde te komen aan zijn beschrijvingen. Dat is een probleem in veel romans uit de 19de eeuw. En toch. Scotts werk heeft niet voor niets zo’n enorme invloed gehad op de West-Europese letteren, en Ivanhoe is de moeite méér dan waard. Hoogtepunt is de beroemde toernooiscène. Beeld, kleur, geur. En prikkelend zijn de vele rabiaat antisemitische woorden die de Ivanhoe-figuren in de mond nemen, zeker als je ze afzet tegen Scotts sympathieke beschrijving van de belangrijke joodse personages Isaac en Rebekka.’ Er is veel ouderwets aan Walter Scotts Ivanhoe (Athenaeum Polak & Van Gennep, € 24,95). Maar ook in de nieuwe vertaling blijft de ridderroman geestig en spannend. Zie pagina 32

Er is veel ouderwets aan Walter Scotts Ivanhoe (Athenaeum Polak & Van Gennep, € 24,95). Maar ook in de nieuwe vertaling blijft de ridderroman geestig en spannend, aldus Atte Jongstra. ‘Het eigenaardigste aan Ivanhoe (1819) is misschien wel dat de hoofdpersoon vrijwel voortdurend afwezig is. Heel ongebruikelijk voor de 19de eeuw. Een roman waarin de titelheld slechts nu en dan opduikt herinner ik me alleen van lang na Walter Scott. Maar verder is Ivanhoe een ouderwetse roman, waarin je je vaak afvraagt hoe het toch met de hoofdpersoon zou zijn. Scott komt ons voor als ontzaglijk wijdlopig. Er lijkt vaak geen einde te komen aan zijn beschrijvingen. Dat is een probleem in veel romans uit de 19de eeuw. En toch. Scotts werk heeft niet voor niets zo’n enorme invloed gehad op de West-Europese letteren, en Ivanhoe is de moeite méér dan waard. Hoogtepunt is de beroemde toernooiscène. Beeld, kleur, geur. En prikkelend zijn de vele rabiaat antisemitische woorden die de Ivanhoe-figuren in de mond nemen, zeker als je ze afzet tegen Scotts sympathieke beschrijving van de belangrijke joodse personages Isaac en Rebekka.’