Chocoladetaart

Voor de verjaardag van De Hongerige Man bak ik zijn lievelingstaart. Ik maakte deze chocolade-frambozentaart al zo vaak dat hij inmiddels door vrienden en familie met slechts een flauw glimlachje wordt begroet. Maar een ieder die hier voor het eerst komt eten, smult ervan met de gelukzalige blik van Sjakie die voor het eerst de fabriek van Willy Wonka betreed. Een effect dat zich bij DHM wonderlijk genoeg blijft herhalen, al eet hij hem voor de honderdste keer.

Wat deze taart zo goddelijk maakt is de combinatie van rijk, smedig browniebeslag en friszoete frambozen. Het oorspronkelijke recept komt uit het boek Entertaining van Donna Hay, in het Nederlands vertaald als Stijlvol tafelen, maar is door mij in de loop der tijd een beetje veranderd. Na honderd (ik bak hem soms, bij feestelijke gelegenheden, in drievoud dus dat telt lekker aan) keer heb ik Donna er sowieso niet meer bij nodig. Maak mij ’s nachts wakker en ik declameer:

250 g pure chocolade, met minstens 70 procent cacao

250 g roomboter

4 grote eieren

350 g fijne kristalsuiker

½ theelepel natuurlijk vanille-aroma (of 1 zakje vanillesuiker)

350 g bloem, gezeefd

1 theelepel bakpoeder

100 g amandelen, fijngemalen

200 g frambozen

extra: een springvorm van 24 cm, bekleed met bakpapier

Verwarm de oven voor op 180 graden. Breek de chocolade en laat die samen met de boter smelten in een pannetje op laag vuur. Laat het mengsel afkoelen tot lauw. Klop intussen de eieren met de suiker, vanille en een klein snufje zout tot een dikke vla.

Voeg bloem, bakpoeder en gemalen amandelen toe. Spatel het chocolade-botermengsel erdoor tot je een egaal beslag hebt, maar roer niet meer dan nodig. Schep er tweederde van de frambozen door. Schenk het beslag in de taartvorm en strooi de rest van de frambozen erover.

Bak de taart 40 – 45 minuten in het midden van de oven. De bovenkant moet stevig aanvoelen, maar nog wel een beetje meegeven. Laat de taart afkoelen en haal hem pas daarna uit de vorm.

Het lekkerst is hij als dessert, met een sterke espresso, verse frambozen en lobbige, ongezoete slagroom.

Noot over de ingrediënten: In zakjes vanillesuiker zit synthetische vanilline, een stof met een naar, chemisch smaakje. Voor zover ik weet kun je in Nederland nergens natuurlijk vanillearoma kopen. In de landen om ons heen wel, dus neem een paar flesjes mee als je deze zomer toevallig door een Franse of Britse supermarkt loopt. Uit de Franse schappen graai ik ook altijd amandelpoeder mee, dat zeker een jaar houdbaar is. In plaats van verse frambozen kun je voor deze taart heel goed diepvriesframbozen gebruiken. Laat ze in dat geval maar half ontdooien voor je ze toevoegt.

Welke taart heb jij zo vaak gebakken dat je het recept wel kunt dromen? Vertel erover op nrc.nl/kokenetc