Bono in Brussel

Vandaag gehoord bij de ‘VIP-corner’:

bono.jpg,,Goh, er zijn vandaag wel veel vrouwelijke journalisten zeg.”

,,Hé, jij ging toch naar huis?”

,,Ja, ik ga toch maar even kijken.”

Een van de leukere aspecten van het correspondentschap in Brussel: je kunt wekelijks beroemde mensen van dichtbij bekijken. Politici zijn natuurlijk in ruime mate voor handen. Maar regelmatig nodigen die politici ook andere beroemde mensen uit. Dat maakt hen misschien nog ietsje belangrijker. En het levert een foto-moment op. Dé plek daarvoor is de VIP-corner van het Berlaymontgebouw, het hoofdkwartier van de Europese Commissie. Dat is een klein podiumpje, waarop belangrijke mensen elkaar de hand kunnen schudden voor het oog van de camera’s, en een korte verklaring afleggen.

Vanavond was het dringen bij de VIP-corner. Voorzitter Barroso van de Europese Commissie ontving namelijk zanger Bono van U2. Die kwam praten over de armoede in Afrika, en wat Europese politici daar aan kunnen doen.

Eerst begon Barroso te praten tegen het publiek van commissie-ambtenaren en journalisten. Tsja, die horen we zo vaak, dacht menigeen waarschijnlijk. Bekende mensen gaan vervelen als je ze te vaak hoort.

Wat Bono daarna zei geef ik even onvertaald weer. Een rockzanger in het Nederlands, dat klinkt minder lekker, sorry. Over Barroso zei hij: ,,Ik like him very much. In spring he did some great stuff on climate change.”

Of Bono nog een advies had voor ‘Europa’, dat zo moeilijk contact weet te leggen met ‘de burgers’, vroeg een journalist daarna.

Bono dacht eventjes na en gaf de eurocraten toen een lesje communicatie:

,,Well, I do… Men find it difficult to do things together. Unless they are drinking or doing a job. Women are much better at that. But if men are living together in a house and there is a problem, fire for example, they start running and working together. Guess what? Our neighbour’s house is on fire.”

Voor wie ‘m niet begrijpt: even tevoren had de zanger betoogd dat Afrika onze buurman is.