Matinee: Rossini op zijn super- Italiaans

Concert: ZaterdagMatinee. Radio Kamer Filharmonie & Groot Omroepkoor o.l.v. Roberto Rizzi Brignoli. Gehoord: 12/5 Concertgebouw Amsterdam. Radio 4: 15/5 20.02 uur.

‘Dat was nog eens ouderwets genieten’, zei de ene man tegen de andere man na afloop van de ZaterdagMatinee in het Amsterdamse Concertgebouw. ‘Dat was waarvoor je lééft!’, reageerde de ander. Ruim drieënhalf uur was het dan ook puur genieten geweest tijdens de meesterlijke uitvoering van Rossini’s Maometto II (1820), een ambitieuze opera met een moeizame receptiegeschiedenis. Ook het verhaal is opmerkelijk: een Venetiaanse vrouw wordt verliefd op een man van wie zij niet weet dat hij de Turkse sultan Mohammed II is en pleegt tenslotte zelfmoord.

Omdat dat het grote succes bij de eerste uitvoeringen uitbleef, kwam Rossini in 1823 met een tweede versie en toen ook die niet aansloeg, werkte hij het stuk in 1826 rigoureus om voor de Parijse Opéra onder de titel Le siège de Corinthe. Als L’assedio di Cironto keerde het werk terug op het Italiaanse repertoire.

In de originele versie sloeg Maometto II pas werkelijk aan bij het publiek tijdens de Rossini-renaissance in de jaren negentig van de vorige eeuw. Uiteindelijk werd toen geaccepteerd dat de eigenzinnige ‘Zwaan van Pesaro’ ook serieuze, onconventionele en eigentijdse werken van een bijna Verdiaanse allure had geschreven. Maar aan het belcanto bleef Rossini trouw tot aan zijn dood in 1868, en dat was te horen in Maometto II.

Onder de energieke leiding van de Italiaanse dirigent Robert Rizzi Brignoli, voor het eerst in de Matinee, klonk Rossini bij de Radio Kamer Fillharmonie kleurrijk, dramatisch, sfeervol, gedreven, ‘Toscaniniaans’ en door en door Italiaans. En er werd fantastisch gezongen, door de tenoren Bruce Ford en Paul Austin Kelly en de fenomenale bas Michele Pertusi, de sensitieve Griekse sopraan Myrtò Papatanasiu en de warmbloedige Israëlische mezzosopraan Hadar Halevey, ondanks haar acute hernia die zich die ochtend had geopenbaard.