Gezond gezin voor gezonde wereld

Zeker 240.000 mensen betoogden zaterdag in Rome voor het gezin en tegen het samenlevings-contract. „Als de familie gezond is, zal de wereld gezond zijn.”

„Wie niet gelooft, heeft reden om geen kinderen meer op deze wereld te zetten.” De katholieke Ermelinda Cidonelli (43) somt de bedreigingen voor de familie op: zedenloze tv-uitzendingen, gebrek aan staatssteun voor gezinnen, snel verslechterend onderwijs, drugs. „Het is aan God te danken dat ik het heb aangedurfd om toch een gezin te stichten.”

Zes kinderen heeft ze, een zeldzaamheid in het kinderarme Italië. Ze is zaterdag met een boodschap vanuit Gela op Sicilië per bus naar Rome gekomen. En ze is niet alleen: 3.000 bussen, acht treinen en vele auto’s hebben honderdduizenden katholieken uit heel Italië naar het plein Sint Jan van Lateranen in Rome gebracht.

‘Meer familie’, luidt hun slogan. Ze vragen om extra steun voor het gezin en demonstreren tegen samenlevingscontracten voor homo’s en hetero’s. Ermelinda: „Homohuwelijken zijn onnatuurlijk en tegen de wil van God. Het leidt tot gevaarlijke verwarring onder de jeugd.”

De opkomst is indrukwekkend: „We zijn met anderhalf miljoen”, roept de woordvoerder van de familiedag Savino Pezzotta. De politie spreekt van 240.000 demonstranten. In duizenden parochies is gepreekt over het belang van de demonstratie.

Maar de echte motoren achter de actie zijn grote katholieke bewegingen. Ze hebben namen als Neocatechumenaat, Communione e Liberazione en Focolare. Het zijn dogmatische katholieke bewegingen die zijn opgekomen in de periode dat Johannes Paulus II paus was. De laatste jaren zijn ze uitgegroeid tot stoottroepen die het Vaticaan steunen in de strijd tegen het groeiende secularisme.

Ermelinda is actief lid van Rinnovamento nello Spirito Santo (Vernieuwing in de Heilige Geest), een organisatie die begin jaren zeventig is opgericht in de Verenigde Staten. Wereldwijd heeft deze beweging naar eigen zeggen 83 miljoen leden en in Italië 250.000. „Rinnovamento heeft meebetaald aan de reis, zodat iedereen die wilde ook kon komen”, zegt ze.

Ermelinda vertelt dat ze wekelijks twee of drie keer naar de kerk gaat om te bidden, voor gespreksgroepen en voor catecheseonderwijs.

Op het stampvolle plein voor de kathedraal heerst een vredige en ordelijke sfeer. Geen spreekkoren. Er wordt gitaar gespeeld, het Halleluja klinkt zo nu en dan, clowns vermaken de kinderen. In tenten staan magnetrons voor de flesjes van de baby’s en worden luiers verschoond.

„Je voelt dat de Heer er is”, zegt een in de hitte zwetende man die met het Neocatechumenaat vanuit Verona naar Rome is gekomen. Ook hij is gedreven door het heilige vuur van zijn geloof. „Er is maar één echte hoeksteen van de samenleving en dat is het gezin met man, vrouw en kinderen. Als het gezin gezond is, zal de wereld gezond zijn.” Terwijl de paus in Brazilië de jeugd oproept tot „maagdelijkheid, kuisheid en familiezin”, willen de betogers in Rome laten zien dat er nog „gewone kinderrijke gezinnen zijn die de toekomst van de mensheid veiligstellen”.

Met de demonstratie laat het Vaticaan zijn spierballen rollen in Italië. Net als in andere landen wonen hier veel mensen samen, maar in tegenstelling tot vrijwel overal elders in Europa hebben zij veel minder rechten dan gehuwden. Geen erfrecht, geen inspraak als de partner in het ziekenhuis ligt, geen pensioenoverdracht. Dit alles wil de katholieke kerk zo houden om het huwelijk te beschermen. De demonstratie dient om de politiek onder druk te zetten, terwijl de paus dit weekeinde in Brazilië nog beweert dat politiek bedrijven „niet tot de competentie van de kerk behoort”.

De katholieke druk leidt inderdaad tot spanning in de centrum-linkse regering van Romano Prodi. Het wetsvoorstel over de samenlevingscontracten is aangenomen en gaat binnenkort naar het parlement, maar sommige katholieke ministers krabbelen terug. Een aantal van hen is ook aanwezig bij de demonstratie.

Andere ministers bezoeken juist de tegendemonstratie die tegelijkertijd wordt gehouden op Piazza Navona. Daar pleiten seculiere organisaties tegen bemoeienis van de kerk met de staat en voor meer rechten voor homoseksuelen en niet-getrouwde heterostellen.

Oud-premier Silvio Berlusconi, die de katholieke demonstratie even bezoekt, weet de centrum-linkse verdeeldheid handig te gebruiken: „Linkse katholieken bevinden zich in een onverdraaglijke tegenstrijdigheid. Je kunt niet tegelijkertijd katholiek zijn en de mensen steunen die totaal aan de andere kant staan.” Ofwel: katholieken kunnen niet links zijn en kunnen beter op hem stemmen.

Prodi reageert woedend: „Het moet afgelopen zijn met de strijd tussen de pausgezinde Welfen en de keizergezinde Ghibellijnen die Italië eeuwenlang heeft verdeeld.” De twee demonstraties tonen aan dat politiek Italië en ook het Vaticaan nog lang niet zo ver zijn.